Język chiński to umowne określenie grupy blisko spokrewnionych języków należących do rodziny języków chińsko-tybetańskich.
Posługuje się nimi ponad 1,1 mld ludzi zamieszkujących Chińską Republikę Ludową, Republikę Chińską (20 mln), Malezję (5 mln), Tajlandię (4 mln), Indonezję i Singapur (po 2 mln). Języki chińskie są językami ojczystymi ponad miliarda Chińczyków (Han), a także ludów przez nich podbitych, m.in. Mandżurów, Hui czy She.
Jeden z nich (język mandaryński) jest językiem urzędowym w trzech państwach: ChRL, Tajwanie i Singapurze. Dokładniej: standardowy język chiński zrozumiały, dla większości użytkowników języków chińskich, oparty jest na języku mandaryńskim i nazywany w Chinach kontynentalnych putonghua = 'mowa powszechna', a na Tajwanie guoyu = 'język państwowy'.
Współczesne języki chińskie to:
  • język mandaryński - w prowincjach północno-wschodnich Chin: Henan, Shandong, Shanxi, Hebei, Pekin, Liaoning, Jilin, Heilongjiang, a także w regionie Xinjiang w części północno-zachodniej
    • dialekt pekiński
    • dialekt nankiński - w prowincjach Jiangsu i Anhui
    • dialekt syczuański (czengtu) - w południowych Chinach, prowincje: Syczuan, Yunnan, Guizhou i Hubei
  • język kantoński (yue) (80 mln) - w południowych Chinach: południowe Guangxi i Guangdong, a także na terytoriach Hongkongu i Makau
  • język wu (szanghajski) (80 mln) - w zachodnich Chinach w okolicach Szanghaju (prowincja Zhejiang)
  • język min (50 mln) - w południowo-zachodnich Chinach kontynentalnych: Fujian, częściowo Zhejiang i Guangdong, oraz na przybrzeżnych wyspach Hajnan i Tajwan; dzielony często na min północny (fuzhou) i min południowy (tajwański)
  • język hakka (kejia) (40 mln) - północne Guangxi i Guangdong, także na Tajwanie
  • język xiang (hunański) (40 mln) - prowincja Hunan
  • język gan (jiangxi) (20 mln) - prownicja Jiangxi
  • i kilka pomniejszych
Chociaż w mowie są to całkowicie różne języki, używają podobnie jak chiński klasyczny, wspólnego pisma morfosylabicznego, które zaciera różnice między nimi w stopniu umożliwiającym wzajemne zrozumienie ponad barierą językową. Zjawisko podobnego typu zachodzi też w przypadku innych języków, np. pisany angielski zaciera wiele z różnic dialektycznych języka mówionego.
Do zapisu nowych słów obcojęzycznych oraz do transkrypcji używa się systemów opartych na alfabecie łacińskim. Stosuje się przede wszystkim obowiązującą w ChRL i coraz szerzej respektowaną na świecie transkrypcję łacińską pinyin. Inne, wychodzące stopniowo z użycia systemy to m.in. system Wade-Giles'a oraz bopomofo.
Kod ISO 639-1: zh
Kod ISO 639-2/B: chi
Kod ISO 639-2/T: zho
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.