Józef Flawiusz, Iosephus Flavius (37 - po 94), historyk żydowski pochodzący z rodu kapłańskiego.Urodził się w Jerozolimie w 37r. n.e., w 64 przybył do Rzymu, gdzie przebywał trzy lata; do kraju powrócił w r. 66 tj. gdy wybuchło powstanie Żydów przeciwko Rzymianom. J. przyłączył się do niego, objął dowództwo nad powstańcami w Galilei, w 67 dostał się do niewoli. Po dwu latach uwolnił go Wespazjan i jako jego patron nadał mu nazwisko Flavius, obdarzając go obywatelstwem rzymskim. J.poświęcił się wówczas całkowicie pracy literackiej. Data jego śmierci nie jest znana, wiadomo jednak że żył jeszcze w 94 r. n.e. Dzieła J.F. :
  1. Judaike archajologia (Starożytność żydowska).
  2. Peri tu Judaiku polemu (Wojna żydowska).
  3. Pros Apiona (Przeciw Apionowi).
  4. Bios (Autobiografia).
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.