Icchak_Rabin -
Icchak Rabin (1922-1995) - premier i polityk izraelski, laureat pokojowej Nagrody Nobla z 1994 r.
Urodził się 1 marca 1922 roku w Jerozolimie.
Ukończył wyższą szkołę rolniczą Kadoorie i w 1940 roku wstąpił do żydowskiej podziemnej organizacji wojskowej Haganah. Bardzo szybko został dowódcą elitarnej jednostki Palmach, dochodząc w październiku do pozycji głównego oficera operacyjnego.
W czasie Wojny o Niepodległość (1948 r.) dowodził Brygadą Harel podczas obrony Jerozolimy i walk na pustyni Negew.
Jako zawodowy oficer armii, Rabin stworzył nową metodę szkolenia wojskowego i nowy system dowodzenia. W 1961 roku awansował do stopnia generała w głównym sztabie armii. Od 1964 roku był szefem głównego sztabu izraelskiej armii. Stworzył nowoczesną strategię wojenną Izraela, która przyniosła zwycięstwo w Wojnie Sześciodniowej 1967 roku. W 1968 roku przeszedł w stan spoczynku.
W 1968 roku został ambasadorem Izraela w Stanach Zjednoczonych (do 1973 r.). W ciągu tych pięciu lat promował "strategię współpracy" ze Stanami Zjednoczonymi. Dzięki temu Izrael otrzymywał duże ilości amerykańskiego sprzętu wojskowego.
W 1973 roku podczas Wojny Jom Kipur pośpiesznie powrócił do Izraela.
Wstąpił do Izraelskiej Partii Pracy. W grudniu 1973 roku został wybrany do izraelskiego parlamentu Knesetu i nominowany na ministrem pracy.
3 czerwca 1974 roku został premierem rządu. Był on pierwszym premierem urodzonym w Izraelu. Największy nacisk położył na rehabilitacji izraelskiej armii po Wojnie Jom Kippur. Realizując plan reorganizacji sił zbrojnych, w 1975 roku zawarł porozumienie z Egiptem o wycofaniu się izraelskich sił z Półwyspu Synaj. W zamian Egipt złagodził bojkot ekonomiczny i zezwolił na swobodną żeglugę izraelskim statkom handlowym. Jako rekompensatę za opuszczenie Półwyspu Synaj, Izrael otrzymał pomoc finansową od Stanów Zjednoczonych.
W czerwcu 1976 roku wyraził zgodę na przeprowadzenie "Operacji Entebbe", uwolnienia żydowskich pasażerów porwanego samolotu Air France, który wylądował w Ugandzie.
Jego gabinet dopuścił się kilku poważnych skandali finansowych, które obciążyły premiera. Podczas następnych wyborów w maju 1977 roku, Rabin był zmuszony do zrezygnowania. Był obciążony poważnymi zarzutami o niejasne machinacje finansowe prowadzone przez jego żonę w bankach amerykańskich i izraelskich.
W 1984 roku został mianowany ministrem obrony (do 1990 r.). Planował przebieg bariery granicznej chroniącej Izraela od strony Libanu. Doprowadził do zdławienia pierwszego palestyńskiego powstania zbrojnego Intifady.
W czerwcu 1990 roku przeszedł do opozycji w Knesecie.
W lutym 1992 roku został przewodniczącym Izraelskiej Partii Pracy i wygrał wybory parlamentarne. 13 lipca 1992 roku został ponownie wybrany premierem rządu. Jednocześnie był ministrem obrony oraz ministrem do spraw wyznań, pracy i opieki społecznej.
Icchak_Rabin -
W 1993 zainicjował porozumienie izraelsko-palestyńskie w sprawie wzajemnego uznania Organizacji Wyzwolenia Palestyny i Izraela oraz utworzenia Autonomii Palestyńskiej w Strefie Gazy i w mieście Jerycho na Zachodnim Brzegu Jordanu. W zamian OWP wyrzekła się przemocy i uznała prawo Izraela do istnienia w pokoju i bezpieczeństwie. Deklarację Pokojowych Intencji podpisano w Waszyngtonie. Podpisy złożyli premier Itzhak Rabin oraz przewodniczący OWP Jaser Arafat.
26 października 1994 roku podpisał porozumienie pokojowe Izraela z Jordanią.
10 grudnia 1994 roku został laureatem pokojowej Nagrody Nobla wraz z Jaserem Arafatem i Szymonem Peresem).
Zginął 4 listopada 1995 w zamachu - postrzelony przez żydowskiego nacjonalistę Jigala Amira, zmarł na stole operacyjnym w szpitalu Ichilov w Tel Awiwie.
Zobacz także:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.