Druga wojna kappelska 1531 r. to konflikt pomiędzy kantonami katolickimi a protestanckimi w Szwajcarii.
Do pierwszej wojny doszło w roku 1529. Wojska protestanckie zajęły szereg miejscowości w Argowii. Siły obu walczących stron nie chciały jednak za bardzo walczyć ze sobą o czym świadczy fakt częstego bratania się żołnierzy obu armii. 26 czerwca doszło zatem do zawarcia pokoju kończącego pierwszą wojnę kappelską w wyniku którego postanowiono, że na terenach wspólnej władzy, miejscowe władze lokalne będą decydować o wyznaniu ich mieszkańców. Protestanci nie byli jednak zadowoleni z tego układu i szykowali koalicję z landgrafami z Hesji i Bazylei.
Powodem wybuchu drugiej wojny kappelskiej w marcu 1531 roku było wprowadznie blokady przywozu zbożą do kantonów katolickich przez Zurych i Berno. Stroną atakującą były tym razem kantony katolickie, które dysponowały 8000 ludzi. Protestanci dysponowali siłami zaledwie 1200 ludzi z Zurychu pod dowództwem Ulricha Zwingli- reformatora zurychskiego i twórcy szwajcarskiego protestantyzmu. Zaskoczeni protestanci ponieśli klęskę pod Kappel, w której zginął Zwingli, co stało się powodem do zawarcia ostatecznego pokoju kończącego stan wojny pomiędzy protestantami a katolikami.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.