| Der er et yndigt land 1. Der er et yndigt land, det står med brede bøge ¦: nær salten østerstrand; :¦ det bugter sig i bakke, dal, det hedder gamle Danmark, ¦: og det er Frejas Sal :¦ 2. Dér sad i fordums tid de harniskklædte kæmper, ¦: udhvilede fra strid; :¦ så drog de frem til fjenders mén nu hvile deres bene ¦: bag højens bautasten :¦ 3. Det land endnu er skønt, thi blå sig søen bælter, ¦: og løvet står så grønt; :¦ og ædle kvinder, skønne mø'r og mænd og raske svende ¦: bebo de danskes øer :¦ 4. Hil drot og fædreland! Hil hver en danneborger, ¦: som virker, hvad han kan! :¦ Vort gamle Danmark skal bestå, så længe bøgen spejler ¦: sin top i bølgen blå :¦ | Jest taki piękny kraj 1. Jest taki piękny kraj z rozłożystymi bukami dającymi cień ¦: nad Bałtyku słonym brzegiem; :¦ Jego doliny z pagórkami łagodnie opadającymi, jego imię stare imię - Dania, ¦: i to jest kraina Frei. :¦ 2. Tu w dawnych czasach zbrojni wikingowie odpoczywali ¦: pomiędzy swymi krwawymi walkami :¦ Potem szli na spotkanie z wrogiem Dziś w kamiennym kurhanie ¦: znajdują ostateczny spoczynek :¦ 3. Ta kraina wciąż czysta, niebieskie morze otacza ją, ¦: a pokój jest w niej umiłowany. :¦ Silni mężczyźni i szlachetne kobiety niosą honor kraju ¦: pełni wiary i zdolności :¦ 4. Niech żyje Król i Ojczyzna! Niech żyje każdy Duńczyk, ¦: który działa, ile może! :¦ Nasza stara Dania istnieć będzie, póki czubek buku ¦: odbija się w fali niebieskiej. :¦ |