¡Oíd, mortales! (Słyszcie, śmiertelni) - hymn państwowy Argentyny.

Historia

Jego słowa w swym pierwotnym brzmieniu zostały napisane w 1813 przez Vicente Lópeza. Pierwotny tytuł brzmiał "Himno de Mayo" (Hymn majowy).
Konstytucyjne Zgromadzenie Narodowe, pierwszy parlament Argentyny, zaaprobowało słowa hymnu (pod zmienionym tytułem "Marsz patriotyczny" - Marcha Patriótica) 11 maja 1813. Następnego dnia wyznaczyło Blasa Parerę do skomponowania muzyki. Przyjmuje się, że pierwotna wersja muzyki została zaprezentowana publicznie przed 25 maja tego samego roku. Pierwszym poświadczonym wykonaniem hymnu wraz z muzyką jest nocny wiec patriotyczny, jaki odbył się 28 maja 1813 w teatrze w Buenos Aires.
Od czasu swego powstania pieśń kilkakrotnie zmieniała tytuły. "Marsz patriotyczny" z czasem zaczął być określany mianem "Narodowej Pieśni Patriotycznej" (Canción Patriótica Nacional), a później mianem "Pieśni patriotycznej" (Canción Patriótica). W biuletynie z 1847 zawierającym słowa i partyturę utworu pojawia się po raz pierwszy jego obecny tytuł - "Argentyński Hymn Narodowy" (Himno Nacional Argentino).
W 1860 kompozytor i dyrygent Juan P. Esnaola przygotował nieco zmodyfikowaną wersję muzyki. Słowa przez dłuższy czas pozostawały w formie oryginalnej. Jednakże z czasem ich antyhiszpańska wymowa straciła na sile przekazu. Zmienił się także etos narodowy Argentyny. Tożsamość narodowa Argentyńczyków zaczęła się kształtować wokół miłości i przywiązania do ojczyzny, a nie wobec konfliktu z dawną metropolią. Z końcem XIX wieku publicyści zaczęli coraz częściej podkreślać, że hymn państwowy nie powinien budować poczucia tożsamości wokół konfliktu i wojny. Coraz częściej też uznawano, że hymn powinien podkreślać jedność narodu, a nie jego rozczłonkowanie.
Podczas prezydentury generała Julio Argentino Roca, w roku 1900, Rada Ministrów przyjęła następujący dekret:
Uznajemy, że nie należy tworzyć nowych wersji Hymnu Narodowego. Mamy jednak również świadomość, że niektóre zwrotki (bardziej) odpowiadają koncepcjom przejawiającym się w hymnach na czas pokoju innych narodów. Mając także na uwadze spokój i godność rzesz Hiszpanów, którzy dzielą z nami nasz los nie łamiąc naszych praw ni tradycji, Prezydent Republiki wraz z Radą Ministrów uznaje, że tylko niektóre zwrotki hymnu powinny być wykonywane:
  • Artykuł I: Podczas świąt oficjalnych lub publicznych oraz we wszystkich szkołach w kraju należy wykonywać jedynie pierwszą i ostatnią zwrotkę oraz refren "Pieśni Narodowej" przyjętej przez Zgromadzenie Narodowe 11 marca 1813 jako hymn narodowy.

Muzyka

Słowa współczesne

¡Oíd, mortales!
Oid ¡mortales! el grito sagrado:
¡Libertad, Libertad, Libertad!
Oid el ruido de rotas cadenas:
Ved en trono a la noble Igualdad.

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

¡Ya su trono dignísimo abrieron
Las provincias unidas del Sud!
Y los libres del mundo responden:
¡Al Gran Pueblo Argentino Salud!
Słyszcie, śmiertelni!
Słyszcie, śmiertelni, święty krzyk:
Wolność! Wolność! Wolność!
Słyszcie dźwięk zrywanych kajdan,
Spójrzcie na szlachetną Równość na tronie.

Niech będą wieczne laury,
Jakie zdobędziemy.
Skąpani w chwale będziemy żyć
Lub zginiemy na polu chwały.

Już odsłoniły ten tron szlachetny
Zjednoczone prowincje Południa
A wolni tego świata odpowiadają:
Chwała wielkiemu narodowi argentyńskiemu!

Słowa oryginalne

   wykonuje się jedynie zwrotki wytłuszczone

Oid ¡mortales! el grito sagrado:
¡Libertad, Libertad, Libertad!
Oid el ruido de rotas cadenas:
Ved en trono a la noble Igualdad.
Se levanta la faz de la tierra
Una nueva y gloriosa Nación:
Coronada su sien de laureles
Y a sus plantas rendido un León

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

De los nuevos campeones los rostros
Marte mismo parece animar;
la grandeza se anida en sus pechos,
A su marcha todo hace temblar.
Se conmueven del Inca las tumbas
Y en sus huesos revive el ardor,
Lo que ve renovando a sus hijos
De la Patria el antiguo esplendor.

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

Pero sierras y muros se sienten
Retumbar con horrible fragor:
Todo el País se conturba por gritos
De venganza, de guerra y furor.
En los fieros tiranos la envidia
Escupió su pestífera hiel,
Su estandarte sangriento levantan
Provocando a la lid más cruel.

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

¡No lo véis sobre Méjico y Quito
Arrojarse con saña tenaz,
Y cuál lloran bañados en sangre
Potosí, Cochabamba y la Paz!
¡No lo véis sobre el triste Caracas
Luto y llantos y muerte esparcir!
¡No lo véis devorando cual fieras
Todo pueblo que logran rendir!

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

A vosotros se atreve ¡Argentinos!
El orgullo del vil invasor,
Vuestros campos ya pisa contando
Tantas glorias hollar vencedor.
Más los bravos que unidos juraron
Su feliz libertad sostener,
A esos tigres sedientos de sangre
Fuertes pechos sabrán oponer.

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

El valiente argentino a las armas
Corre ardiendo con brío y valor,
El clarín de la guerra cual trueno
En los campos del Sud resonó,
Buenos Aires se pone a la frente
De los pueblos de la ínclita Unión,
Y con brazos robustos desgarran
Al ibérico altivo León.

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

San José, San Lorenzo, Suipacha,
Ambas Piedras, Salta y Tucumán,
La Colonia y las mismas murallas
Del tirano en la Banda Oriental;
Son letreros eternos que dicen:
Aquí el brazo argentino triunfó
Aquí el fiero opresor de la Patria
Su cerviz orgullosa dobló.

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

La victoria al guerrero argentino
Con sus alas brillantes cubrió
Y azorado a su vista el tirano,
Con infamia a la fuga se dió;
Sus banderas, sus armas se rinden
Por trofeos a la Libertad,
Y sobre alas de gloria alza el pueblo
Trono digno a su gran majestad.

Sean eternos los laureles
Que supimos conseguir.
Coronados de gloria vivamos
O juremos con gloria morir.

Desde un polo hasta el otro resuena
De la fama el sonoro clarín,
Y de América el nombre enseñando,
Les repite: ¡Mortales! Oid:
¡Ya su trono dignísimo abrieron
Las provincias unidas del Sud!
Y los libres del mundo responden:
¡Al Gran Pueblo Argentino Salud!


Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.