Ruch hippisowski – subkultura kontestacyjna II połowy lat 60-tych, proklamująca bierny bunt młodych przeciwko światu dorosłych (nie wierzcie nikomu po 30-stce) i jego instytucjom: rodzinie, Kościołowi, szkole, pracy, szefom, rywalizacji, pieniądzu, wojsku, wojnie, normom, przymusom, zakazom (zakazuje się zakazywać), domniemanej hipokryzji, konwencji ubioru. Przejaw kontrkultury odrzucającej normy społeczne oparte na konsumpcji, rywalizacji i materializmie. Co ciekawe, że pomimo szczególnego akcentu tego ruchu na zwalczanie obowiązujących konwencji ubioru, sam wykreował on specyficzny gatunek mody, do którego nawiązuje się wciąż nawet i dziś.
Dzięki rozpowszechnieniu przez nowo powstałe w tym okresie programy telewizyjne, poświęcone wyłącznie specyficznej muzyce młodzieżowej, zjawisko to ogarnęło niemal cały zachodni świat. W USA i krajach Europy Zachodniej był proklamowanym sprzeciwem wobec rosnącego dobrobytu, skutkującego domniemanym brakiem wolności, miłości oraz bliżej nieokreślonego braterstwa. Ruch ten to jedna z dekadenckich utopii z góry skazanych na niepowodzenie. Był on jednym z ogniw przyczyniających się do tzw. rewolucji seksualnej, oraz rozpowszechnieniu spożycia narkotyków, a w szczególności heroiny, konopi i LSD.
Płochą nadbudową ideologiczną ruchu hippisowskiego był skrajny pacyfizm; przykładem jest hasło Make love, not war (czyń miłość, nie wojnę) co wyrażali nosząc pacyfki; symbol pacyfizmu. Członkowie tej kontrkultury często zakładali tzw. komuny hippisowskie. Cechą charakterystyczną było ostentacyjne noszenie przez mężczyzn długich włosów, co było także wyrazem sprzeciwu wobec konieczności odbywania służby wojskowej.
Dzieci kwiaty to inna nazwa hippisów, ruchu młodzieżowego powstałego w połowie lat 60. Ich głównymi ideami było życie w zgodzie z naturą i porzucenie norm które obowiązywały w świecie dorosłych. Z ruchem było związnaych wielu muzyków popularnych (Janis Joplin, Jimi Hendrix). Początkiem końca hippisów był legendarny festiwal muzyczny w Woodstocku w 1969 roku. Mimo, że hippisi nie przetrwali to ich idee są nieobce dla wielu dzisiejszych ludzi.
Hippisi swoje zasady życia zgodnego z sobą samym znajdują w desideracie.

Początki

Za początek ruchu hippisów przyjmuje się dzień 14 stycznia 1967, w którym Timothy Leary przemawiając do młodzieży w San Francisco ogłosił początek ery miłości i nowej religii będącej zmodyfikowanym buddyzmem z dodaniem zażywania LSD aby osiągnąć pełne oświecenie umysłu.

W Polsce

Głównym objawem ruchu hipisowskiego w Polsce była specyficzna wakacyjna moda ubiórowa, jaką w szczególności można było obserwować latem na deptaku Sopockim. Kolejną specyfikę stanowiło rozpowszechnienie konsumpcji tzw. kompotu, czyli zutu z domowego polskiego maku, zawierającego heroinę. Zjawisko to zaniknęło wraz z otwarciem granic Polskich na przełomie lat 80-tych i 90-tych i związaną z tym zwiększoną dostępnością heroiny oraz nowych rodzai narkotyków syntetycznych.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.