Henryk II Święty, (ur. 6 maja 973 lub 978, zm. 13 lipca 1024) – książę Bawarii jako Henryk IV 995–1005, król Niemiec 1002–1024, król Włoch 1004–1024, cesarz 1014–1024. Kanonizowany 1146. Ostatni władca z saskiej dynastii Ludolfingów.
Był synem księcia bawarskiego Henryka II Kłótnika i Gizeli Burgundzkiej. Decyzją cesarza Ottona II został przeznaczony do kariery duchownej. Po śmierci ojca w 995 r. jako Henryk IV objął władzę w Bawarii. Po śmierci swego kuzyna, cesarza Ottona III w styczniu 1002 r., Henryk ubiegł rywali do tronu niemieckiego i 7 czerwca odbył w Mainz koronację królewską. Następne lata wypełniały wojny z Polską (1002–1018), na zachodzie z hrabią Flandrii Baldwinem IV oraz we Włoszech. 15 maja 1004 r. w Pawii koronował się na króla Włoch. W wyniku drugiej wyprawy włoskiej, 14 lutego 1014 r. otrzymał wraz z małżonką koronę cesarską z rąk papieża Benedykta VIII. Kolejna wyprawa do Włoch w 1020 r. miała na celu zabezpieczenie posiadłości papieskich zagrożonych przez Bizantyjczyków. W tym samym czasie wziął udział w synodzie w Pawii, na którym poparł zaostrzenie celibatu duchowieństwa. Ściśle współpracował z episkopatem niemieckim. W 1004 r. odnowił biskupstwo w Meresburgu, a w 1007 r. założył biskupstwo w Bambergu.
Żonaty z Kunegundą z Luksemburga, nie posiadał dzieci. Na Henryku II skończyła się męska linia saskiej dynastii Ludolfingów. Po jego śmierci tron w Niemczech objął Konrad II z dynastii salickiej.
Henryk został kanonizowany w 1146 r. przez papieża Eugeniusza III, a Kunegunda, żona Henryka II, w roku 1200. Święto cesarza Henryka II obchodzone jest w dniu jego śmierci 13 lipca.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.