Gustaw Morcinek (urodzony 25 sierpnia 1891 w Karwinie, Śląsk Cieszyński – zmarł 20 grudnia 1963 w Krakowie), pisarz związany ze Śląskiem, nauczyciel, działacz publicystyczny i poseł na Sejm (1952-1957).
Urodził się w ubogiej rodzinie wozaka Józefa Morcinka. Był najmłodszym z rodzeństwa. Pracę w kopalni zaczął w wieku 16 lat. W porównaniu z rówieśnikami było to późno. Gdy miał 19 lat, górnicy zebrali pieniądze na jego edukację i wysłali go do seminarium w Białej. W latach 1939–1945 był więziony w hitlerowskich obozach koncentracyjnych m.in. w Dachau. Swoją popularność jako pisarz zawdzięcza utworom poświęconym tematyce górniczej. W ten sposób pragnął spłacić zaciągnięty przed laty dług wobec przyjaciół. W utworach łączył autentyzm obserwacji z liryzmem i humorem.
Autor m.in.:
  • Byli dwaj bracia (1928)
  • Łysek z pokładu Idy (1945)
  • Listy spod morwy (1946)
  • Ludzie są dobrzy (1946)
  • Wyrąbany chodnik (1947)
  • Wyorane kamienie (1947)
  • Uśmiech na drodze (1948)
  • Inżynier Szeruda (1948)
  • Pokład Joanny (1950)
  • Ondraszek (1953)
  • Jak górnik Bulandra diabła oszukał (1958, baśnie śląskie)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.