Grupa prostetyczna to centrum aktywne enzymu. Grupa prostetyczna sama posiada właściwości katalityczne a obudowanie jej aminokwasami białka wielokrotnie przyspiesza katalizę nadając jej odpowiednią konfigurację przestrzenną i stwarzając idealne warunki do zajścia katalizowanej reakcji.
W początkach ewolucji abiotycznej grupy prostetyczne obudowywane były katalitycznymi RNA, a dopiero potem aminokwasami. Pozostałością tego etapu ewolucji życia są dziś np. rybsomy tRNA.
Najlepiej przebadaną grupą prostetyczną są pochodne hemu, obecne w hemoglobinie i mioglobinie, których pierwszą sferę białkową ustalono na podstawie badań rentgenografii strukturalnej.
Innym przykładem grupy prostetycznej jest witamina B12. Podobna porfirynowa grupa z molibdenem jako centrum aktywnym służy niektórym rodzajom bakterii (rhizoabacter i azospirillum) do przemiany azotu do jonów amonowych NH4+ (w warunkach przemysłowych reakcja ta wymaga ciśnienia 500 atm i stosowania rozżarzonych siatek platynowych jako katalizatora).
Pochodna porfirynowa wiążąca kation Mg2+ to centrum chlorofilu, a jony manganu występują w centrach enzymów rozkładających nadtlenek wodoru (H2O2) oraz inne rakotwórcze nadtlenki działające poprzez generowanie wolnych rodników.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.