Polskie granaty września
z zapalnikami wz.31
Granat_ręczny -

Granat obronny wz.33
Granat_ręczny -

Granat zaczepny wz.24

Granat (z łac. → wł. lub hiszp.) rodzaj broni - pocisk rażący odłamkami i energią wybuchu albo zapalający. Najczęściej przez określenie to rozumie się granat ręczny, przeznaczony do miotania przez żołnierza w kierunku nieprzyjaciela, gdzie ma nastąpić wybuch. Jako granaty określane są także pociski wybuchowe wystrzeliwane przez granatnik lub moździerz. Dawniej określano tak każdy pocisk wybuchowy, wystrzeliwany także przez działa.
Granat ręczny składa się na ogół ze skorupy wypełnionej materiałem wybuchowym i zapalnika. Przed rzuceniem granatu zapalnik powinien zostać ręcznie uruchomiony. Najpowszechniej stosowane są zapalniki z tzw. łyżką, którą żołnierz przyciska do skorupy granatu trzymanego w ręce. Po puszczeniu granatu, łyżka odskakuje na skutek działania sprężyny i uruchamia zapalnik. Po uruchomieniu zapalnika żołnierz ma kilka sekund (zwykle ok. 3) na rzucenie granatu w kierunku nieprzyjaciela. Aby zapobiec samoczynnemu uruchomieniu zapalnika, jest on zabezpieczony metalową zawleczką, zwykle zakończoną kółkiem. Dopiero wyciągnięcie zawleczki umożliwia uruchomienie zapalnika. W ręcznych granatach trzonkowych, zapalnik uruchamiano przez wyszarpnięcie sznurka zakończonego kulką, u dołu trzonka granatu - granaty te nie posiadały bezpiecznika.
Granat ręczny powinien być rzucony w takim czasie, aby nieprzyjaciel nie zdążył go odrzucić. Oczywiście, człowiek nie jest w stanie rzucić granatu dalej niż na kilkadziesiąt metrów. Dystans, na jaki granat umożliwia skuteczne rażenie nieprzyjaciela od miejsca wybuchu, nazywany jest zasięgiem granatu. Podstawowym podziałem granatów ręcznych z uwagi na zasięg rażenia jest podział na granaty zaczepne (kilkumetrowy promień rażenia) i obronne (kilkunasto-kilkudziesięciometrowy promień rażenia). Granaty obronne zazwyczaj posiadają grubą metalową skorupę, która w momencie wybuchu dzieli się na odłamki.
Podczas I wojny światowej okopy walczących stron były oddalone od siebie na odległość nieco większą od zasięgu granatu. Na większą odległość granaty można miotać granatnikami.
Jedną z technik wykorzystywanych między innymi przez jednostki specjalne jest zastawianie pułapek z wykorzystaniem granatów. Na ziemi lub podłodze można rozciągnąć żyłkę lub inną niewidoczną linkę, której nadepnięcie lub zerwanie spowoduje wyciągnięcie zawleczki znajdującego się w pobliżu (np. za krzakiem) granatu.
Podział:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.