Georgij Maksymilianowicz Malenkow (Гео́ргий Максимилиа́нович Маленко́в) (ur. 8 stycznia 1902 w Orenburgu - zm. 14 stycznia 1988 w Moskwie) - radziecki działacz państwowy i partyjny. Jeden z najbliższych współpracowników Józefa Stalina a po jego śmierci przez niespełna dwa lata (1953-1955) premier ZSRR i faktyczny przywódca tego państwa.
Georgij Malenkow
Funkcja: Przywódca ZSRR
Okres urzędowania: od 1953 do 1955
Poprzednik: Józef Stalin
Następca: Nikita Chruszczow
Data urodzin: 8 stycznia 1902
Miejsce urodzin: Kazachstan
Żona prezydenta: -
Zawód: polityk
Partia polityczna: Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego

Wczesne lata

W roku 1919 wstąpił do Armii Czerwonej a rok później do Partii. W czasie służby wojskowej był komisarzem. Następnie studiował w Moskwie. Potem był pracownikiem technicznym aparatu partyjnego.

Ukryte sprężyny terroru

W swej książce pt. Klęska pokolenia I. Berger postawił następującą tezę:
W odróżnieniu od Mołotowa i Kaganowicza Malenkow nie ponosi bezpośredniej odpowiedzialności za terror stalinowski lat 30-tych
Z tą opinią nie można się zgodzić. Malenkow bowiem brał aktywny udział w represjach i był bliskim współpracownikiem najpierw Nikołaja Jeżowa a następnie Ławrientija Berii.

W KC i Biurze Politycznym

Na XVIII zjeździe WKP w roku 1939 Malenkow przewodniczył komisji majdatowej i sam został wybrany w skład KC WKP oraz na jednego z sekretarzy KC. Jego rola w państwie rosła.
W czasie wojny wszedł w skład państwowego komitetu obrony i wykonywał tam szereg odpowiedzialnych funkcji. Po wojnie wszedł w skład Biura Politycznego.

Na czele państwa

Po śmierci Stalina w marcu 1953 Malenkow zastąpił go na stanowisku premiera ZSRR, zaś Nikita Chruszczow na stanowisku I sekretarza KC KPZR. Nie ulegało wątpliwości, że w nowej sytuacji politycznej faktycznym liderem państwa jest Malenkow, jakkolwiek jego wpływy polityczne systematycznie spadały na rzecz Chruszczowa. Po aresztowaniu i straceniu Berii (do czego przyczynił się sam Malenkow) utracił ważnego sojusznika w kierownictwie.
W lutym 1955 roku plenum KC zwolniło go z funkcji premiera i przesunęło na funkcję ministra ds. elektryfikacji i wicepremiera. Na stanowisku szefa rządu zastąpił go marszałek Nikołaj Bułganin. Chruszczow został bezdyskusyjnym przywódcą ZSRR.

W antypartyjnej grupie

Stosunki między nowym przywódcą a starymi współpracownikami Stalina nie układały się i wreszcie w roku 1957 "antypartyjna grupa" w skład której wchodzili Malenkow, Wiaczesław Mołotow, Łazar Kaganowicz, Dymitrij Szepiłow, Nikołaj Bułganin i Kliment Woroszyłow podjęła próbę obalenia Chruszczowa. Mieli większość w Biurze Politycznym, jednakże ich decyzję zmieniło lojalne wobec I sekretarza plenum KC.
Kariera polityczna Malenkowa dobiegła końca.

Życie na emeryturze

Po porażce z 1957 Malenkowa powołano na stanowisko dyrektora jednej z większych elektrowni wodnych i wydalono z partii. Potem pędził żywot emeryta.
Według niepotwierdzonych danych pod koniec życia nawrócił się, ochrzcił i regularnie uczęszczał do cerwkii.
Poprzedni:
Józef Stalin
Przywódcy ZSRR Następny:
Nikita Chruszczow

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.