Głogów (niem. Glogau, czes. Hlohov) to miasto powiatowe (patrz: powiat głogowski) w południowo-zachodniej Polsce, od 1999 w województwie dolnośląskim, nad Odrą. Głogów jest szóstym co do wielkości miastem w województwie. W roku 2004 liczba ludności Głogowa wynosiła 71.686. Nazwa miasta pochodzi od głogu.
Głogów składa się z następujących osiedli: Brzostów, Chrobry, Hutnik, Kopernik, Kościuszki, Ostrów Tumski, Paulinów, Piastów Śląskich, Przemysłowe, Słoneczne, Stare Miasto, Śródmieście, Żarków. W granicach administracyjnych Głogowa są również dwie wsie: Biechów i Wróblin Głogowski.
Niemiecka nazwa Glogau w odniesieniu do współczesnego miasta stopniowo wychodzi z użytku w języku niemieckim na rzecz nazwy polskiej. Czeska nazwa, Hlohov, jest obecnie rzadko używana.

Struktura powierzchni

Według danych z 31 grudnia 2003, Głogów ma obszar 35,37 km².
W tym:
  • użytki rolne - 36,5%:
    • grunty orne - 25,8%
    • sady - 0,4%
    • łąki - 6,0%
    • pastwiska - 4,3%
  • lasy - 0,4%.
Miasto stanowi 7,9% powierzchni powiatu.

Demografia

Dane z 31 grudnia 2004:
Opis Ogółem % Kobiety % Mężczyźni %
populacja 71 686 100 36 780 51 34 906 49
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
2048            

Wśród mieszkańców miasta, 13 994 (20%) ma poniżej 18 lat, zaś 57 692 (80%) powyżej 18 lat. W Głogowie są zameldowane 1092 osoby na pobyt czasowy, które posiadają zameldowanie stałe w innych miejscowościach na terenie Polski. Od roku 2001 obserwuje się praktycznie stałą liczbę urodzeń, ok. 640 dzieci rocznie.

Historia

Głogów -
Głogów jest jednym z najstarszych miast Polski. Gród założony został już w X wieku, przez słowiańskie plemię Dziadoszan. Był położony na prawy brzegu Odry i zbudowany był z kamieni, drewna i ziemi. Został on zdobyty przez Mieszka I, który stworzył nowy gród w okolicach obecnego Ostrowa Tumskiego.
Pierwsze wzmianki o Głogowie pochodzą z 1010, z kroniki Thietmara, kiedy to najechali go Niemcy pod rządami cesarza Henryka II. Gród został ponownie oblężony przez Niemców w 1017. Najsłynniejszą z walk o Głogów jest obrona miasta w 1109 roku przed wojskami cesarza Henryka V (patrz: Obrona Głogowa). W roku 1157 Głogów zdobyty został przez Fryderyka I Barbarossę, który spalił gród.
W roku 1180, pod rządami Konrada I Głogowskiego, syna Władysława Wygnańca, odbudowany Głogów stał się stolicą Księstwa Głogowskiego, zaś w 1253 Konrad II kazał założyć w miejscu istniejących na lewym brzegu rzeki osad miejscowość z prawem miejskim magdeburskim.
Głogów -
W XVI wieku wymarła głogowska linia Piastów śląskich, której ostatnim przedstawicielem był Jan II Szalony. W latach 1491-1506 rządzili tu Jagiellonowie, Jan Olbracht i Zygmunt Stary, późniejsi królowie polscy. Później zaś miasto poddane zostało Habsburgom. W połowie XVII wieku, w czasie wojny trzydziestoletniej, Głogów zamieniony został w twierdzę. Był oblegany i zdobywany przez wojska pruskie, francuskie, rosyjskie, szwedzkie i austriackie. Od roku 1740 podlegał pruskim Hohenzollernom. W czasie wojen napoleońskich kwaterowały tu polskie oddziały Henryka Dąbrowskiego, odwiedził go również trzykrotnie sam Napoleon. Umocnienia twierdzy zahamowały na wiele lat rozwój miasta.
Głogów -
W XIX wieku starano się o zniesienie umocnień, lecz dopiero w 1873 udało się przesunąć ich granice na wschód, a w 1902 zostały one zniesione, co umożliwiło normalny jego rozwój. W 1939 Głogów liczył 33000 mieszkańców.
W 1945 miasto zostało ponownie zamienione w twierdzę przez władze hitlerowskie. Głogów był przez 6 tygodni oblegany przez wojska radzieckie i został w 95 procentach zniszczony. W wyniku postanowień konferencji jałtańskiej miasto zostało przyłączone do Polski i w maju 1945 przybyli do Głogowa pierwsi powojenni osadnicy, którzy zastali jedynie ruiny i zgliszcza. Odbudowa miasta nie została dokończona do tej pory. Gwałtownemu przeobrażeniu i rozwojowi uległo dopiero po decyzji o budowie huty miedzi, zapoczątkowanej w 1967 r. Huta jest wciąż największym zakładem przemysłowym miasta.
Od 1945 do 1950 Głogów należał do województwa wrocławskiego, zaś w 1950 włączony został do nowopowstałego województwa zielonogórskiego. Od 1975 do 1998 należał do województwa legnickiego. Do województwa dolnośląskiego należy od reformy administracyjnej w 1999.

Zabytki

Główny artykuł: zabytki Głogowa
Głogów -
Głogów -
  • ratusz (obecnie siedziba samorządu miejskiego)
  • Zamek Książąt Głogowskich (obecnie mieści się tam muzeum archeologiczne)
  • późnobarokowy kościół p.w. Bożego Ciała
  • XVI-wieczny kościół p.w. św. Wawrzyńca
  • wczesnogotycki kościół p.w. św. Mikołaja (ruiny)
  • romański kościół p.w. Świętego Piotra (lapidarium)
  • XIX-wieczny kościół ewangelicki "Łódź Chrystusowa" (lapidarium)
  • XIX-wieczna synagoga (lapidarium)
  • gotycka kolegiata na Ostrowiu Tumskim (w odbudowie)
  • Teatr im. Andreasa Gryphiusa (ruiny)
  • fragmenty średniowiecznych murów miejskich
  • XVII-wieczna fosa miejska
  • XIX-wieczna wieża artyleryjska

Przemysł

W okolicach Głogowa znajdują się m.in. należące do KGHM huty miedzi Głogów I, II w podgłogowskich Żukowicach.

Znani głogowianie

Linki zewnętrzne

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.