Góry Wierchojańskie (ros.: Верхоянский хребет) - góry w Azji (Rosja, Republika Sacha). Złożone z wielu pasm. Ciągną 1200 km od ujścia Leny do rzeki Tompo tworząc łuk o szerokości od 100 do 250 km. Są zbudowane głównie z paleozoicznych skał osadowych z intruzjami granitów i diabazów, z którymi związane są małe złoża złota i cyny.
Najwyższe pasmo Orugan osiąga wysokość 2389 m. Doliny rzek spływających ze stoków gór są głębokie i noszą ślady działalności lodowca. W dolnych partiach rzadkie lasy liściaste, od wysokości 800-1200m zarośla olchy, kosej limby, tundra górska, a jeszcze wyżej arktyczna pustynia. W dolinach występuje sosna, brzoza, topola.
Klimat surowy, kontynentalny. W czasie długich zim często występuje inwersja temperatury, szczególnie w głębokich dolinach i na przedgórzach. Średnia temperatura stycznia -36, -38 °C. Lato krótkie, w dolinach względnie ciepłe (średnia temp. lipca 12-14 °C). Opady do 600 mm rocznie.
Góry Wierchojańskie stanowią dział wodny między dorzeczami Leny, Jany i Indygirki.
Południowe przedłużenie Gór Wierchojańskich nosi nazwę Sette-Daban.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.