Francuski kalendarz rewolucyjny - kalendarz wprowadzony 5 października 1793 przez Konwent republikański w rewolucyjnej Francji i zniesiony w 1804 przez Napoleona. Wprowadzony ponownie na krótko w 1871 przez Komunę Paryską.
Zawierał 12 miesięcy po 30 dni plus 5 (6 w latach przestępnych) dodatkowych dni świątecznych, tak zwanych dni sankiulotów: jour de la vertu, du genie, du travail, de l'opinion, des recompenses i de la revolution. Lata liczono od 22 września 1792, daty ustanowienia pierwszej republiki francuskiej. Teoretycznie, co czwarty rok miał być przestępnym, ale w praktyce starano się utrzymać początek roku w dniu równonocy jesiennej.
Jako pierwszy dzień roku ustalono datę obalenia monarchii czyli 22 listopada, a kolejne lata liczono od 1791 roku. Nadano nowe nazwy miesięcy i ich podział na dekady. Zniesiono niedziele, a na miejsce świąt kościelnych wprowadzono świeta narodowe z dniem zdobycia Bastylii jako najważniejsze.
Miesiąc podzielono na 3 dekady po 10 dni, nazywanych liczebnikami porządkowymi: primidi, duodi, tridi etc.
Nazwy miesięcy: vendémiaire, brumaire, frimaire, nivôse, pluviôse, ventôse, germinal, floréal, prairial, messidor, thermidor, fructidor.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.