Franciszek Walicki (właściwie Jacek Grań) (ur. 1921) – oficer marynarki wojennej, dziennikarz muzyczny, publicysta, działacz kulturalny, współtwórca wielu zespołów muzycznych, uważany za ojca polskiego big beatu i rocka.

Nota biograficzna

Urodził się 20 lipca 1921 w Łodzi. Ukończył gimnazjum jezuickie w Wilnie i liceum w Rydzynie. W 1939 skończył edukację w Szkole Morskiej w Gdyni.
W czasie wojny zesłany na roboty do obozu pracy przymusowej na Podhalu. Po wyzwoleniu powołany do służby w Marynarce Wojennej, gdzie zajął się m.in. redakcją Przeglądu Morskiego (1946-1948), a następnie miesięcznika Morze (do 1952). W 1952 na skutek stalinowskich czystek w marynarce wystąpił ze służby i rozpoczął pracę w Głosie Wybrzeża (dział kulturalny).
Wraz z Leopoldem Tyrmandem zorganizował w 1956 w Sopocie pierwszy Festiwal Muzyki Jazzowej. W 1959 stworzył w Gdańsku pierwszy polski zespół big beatowy Rhythm & Blues. W 1960 zainicjował powstanie Czerwono-Czarnych, a w dwa lata później – Niebiesko-Czarnych. Do swoich zespołów wyszukiwał młode talenty z całego kraju, m.in. Czesława Niemena, Michaja Burano i Krzysztofa Klenczona. W 1968 założył grupę Breakout, a w 1974 – rockowy zespół SBB.
W 1970 stał się jednym z założycieli pierwszej polskiej dyskoteki (Musicorama w Sopocie). W latach 80. zajął się m.in. organizacją koncertów znanych polskich artystów lat 60. i 70.

Dorobek kulturalny

Na jego dorobek pisarski składa się ponad 2000 publikacji na temat muzyki i kultury (głównie młodzieżowej), wiele tysięcy artykułów prasowych, a także kilkadziesiąt piosenek wykonywanych m.in. przez Czesława Niemena, Piotra Szczepanika, Wojciecha Kordę i Krzysztofa Klenczona. Franciszek Walicki jest także autorem książki wspomnieniowej Szukaj, burz, buduj wydanej w 1995 (wznowienie z uzupełnieniem – 2002) oraz płyty CD pt. "Czy nas jeszcze pamiętasz?". 7 czerwca 2004 roku Franciszek Walicki otworzył wystawę swojej kolekcji (plakaty, zdjęcia, artykuły prasowe, wzmacniacz koncertowy o niesamowitej mocy 15 wat, perkusja Czerwonych Gitar, gitara Krzysztofa Klenczona, stroje sceniczne Wojciecha Kordy i Ady Rusowicz, buty i organki Tadeusza Nalepy, adapter "Bambino" i płyty pocztówkowe, radio "Sonata", wzmacniacz muzyczny z lat 60. Wystawa jest początkiem muzeum polskiego rocka.

Odznaczenia i nagrody

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.