Eschatologia (z greckiego eschatos: ostatni) jest to część doktryny religijnej, traktująca o tzw. rzeczach ostatecznych i losie pośmiertnym człowieka.
W literaturze (szczególnie średniowiecza) rozwinęły się kazania, pieśni i dialogi eschatologiczne. Kaznodzieje, myśliciele, artyści znajdowali w wyobrażeniach nieba i piekła jeden z istotniejszych sposobów wpływania na powszechne wzmacnianie wiary i poprawę moralności.
Samego słowa eschatologia jako pierwszy użył w XVII wieku luterański teolog, Abraham Calov (1612-1686), który napisał dzieło Eschatologia sacra. Były to rozważania o śmierci, zmartwychwstaniu, sądzie ostatecznym i końcu świata. Większego znaczenia termin eschatologia nabrał w XIX stuleciu i dopiero od tego okresu zaczęto go powszechnie używać w teologii. Prawie do dzisieszych czasów usiłowano usytuować w przestrzeni miejsca eschatologiczne. Powstawały koncepcje wskazania ich na mapie świata od kiedy tylko zaistniały religie. W naszych czasach, w teologii chrześcijańskiej, przyjęto pogląd, że miejsca te należy rozumieć mniej dosłownie, jako sposoby istnienia niedefiniowane "geograficznie", w których istotny jest kontakt z Bogiem.
Rozważania eschatologiczne stanowią ważny temat w islamie.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.