Epifania (gr. epifaneia - objawienie, ukazanie się) - akt objawienia się bóstwa światu i ludziom (inne określenie teofanii).
Epifanie są niezwykle powszechne w mitologii greckiej.
W chrześcijaństwie epifania to liturgiczna nazwa święta obchodzonego 6 stycznia, które wprowadzono na początku IV w. na Wschodzie w celu wyparcia popularnego święta narodzin Aiona. We wczesnym chrześcijaństwie ten dzień obchodzony był jako święto Bożego Narodzenia (w kościele armeńskim oraz greko-katolickim jest tak do dzisiaj). Była więc to rocznica objawienia się Boga całemu światu. Po Konstantynie Boże Narodzenie utożsamiono ze świętem narodzin Niezwyciężonego Słońca obchodzonym w najkrótszy dzień roku, a 6 stycznia stał się obecnym świętem „Trzech Króli”, które interpretuje się jako objawienie się bóstwa ludom nieżydowskim, pogańskim, reprezentowanym przez mędrców ze wschodu.
(Pod wpływem prawdopodobnie gnostycyzmu święto epifanii zaczęto uznawać także za pamiątkę chrztu Jezusa w Jordanie, z czasem jednak przeważyły inne wątki teofanii Chrystusa, by ostatecznie stać się właśnie świętem „Trzech Króli”.)
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.