Empiryzm - filozofia zakładająca, że źródłem ludzkiego poznania są wyłącznie, lub przede wszystkim bodźce zmysłowe docierające do naszego umysłu ze świata zewnętrznego, zaś wszelkie idee, teorie itp. są w stosunku do nich wtórne. Empiryzm stoi w ostrej sprzeczności z racjonalizmem, który zakłada, że źródłem poznania są właśnie idee, zaś bodźce zmysłowe mają znaczenie drugorzędne. Pierwszym filozofem, który krytykował takie poznanie był Heraklit - "Złymi świadkami są oczy i uszy ludziom, którzy noszą duszę barbarzyńców".Współczesna koncepcja empiryzmu została wysunięta przez Rogera Bacona anastępnie rozwinięta i doprowadzona do paradoksalnych konsekwencji przez Johna Locka, George'a Berkeley'a oraz Davida Huma. Empiryzm ma dwa rodzaje: metodologiczny (całe życie człowieka jest oparte na doświadczeniu pośrednim lub bezpośrednim) i genetyczny (człowiek rodzi się pusty i czysty jak tablica - tabula rasa, dopiero w miarę dorastania i dojrzewania tablica zapisuje się i wypełnia doświadczeniami człowieka). Z nurtu "czystego" empiryzmu wykształciło się szereg innych prądów filozoficznych:kantyzm, pozytywizm, pozytywizm logiczny oraz fenomenologia. Do empirystów także należeli:
Publikacja jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU Wolnej Dokumentacji w wersji 1.1 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów.
Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Zapisuje tekst w formacie *.rtf który możesz otworzyć edytorze tekstu np MS Word.
Opcja dostępna po zalogowaniu.
Jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się
Wysyła tekst wprost na twój mail - zdefiniowany w profilu
Opcja dostępna po zalogowaniu.
Jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się
Zapamiętuje ten wybrany tekst w specjalnym schowku dostępnym w profilu
Opcja dostępna po zalogowaniu.
Jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się