Dolar kanadyjski - oficjalna nazwa - Canadian Dollar / Dollar canadien, symbol - CAD lub CAN $, to oficjalna waluta Kanady. Jeden dolar kanadyjski dzieli się na sto centów kanadyjskich.

Historia kanadyjskiej waluty

Chaos walutowy w koloniach brytyjskich w Kanadzie jaki panował w XVII i XVIII wieku, kiedy to w obiegu znajdowały się nie tylko brytyjskie funty szterlingi i francuskie franki, lecz także hiszpańskie dolary, a nawet monety portugalskie i południowoamerykańskie, spowodował konieczność standaryzacji waluty kanadyjskiej. Pierwsze dolary kanadyjskie zostały wprowadzone do obiegu przez Bank of Monteral w 1817 i znajdowały się w użytku w Górnej Kanadzie i w Quebecu. Dolar kanadyjski wzorowany był na walucie USA. Prowincje Atlantyckie Kanady pozostały natomiast przy brytyjskiej walucie, która z czasem została wyparta także tam. Od 1 stycznia 1858 przyjęły one dolar kanadyjski jako oficjalną walutę i rozpoczęły emisję pieniądza w tym samym roku. Nowy kanadyjski dolar zastąpił wszystkie inne pieniądze występujące dotąd w Kanadzie wraz z Uniform Currency Act, uchwalonym przez rząd skonfederowanej Kanady w 1871.
Do roku 1854 dolar kanadyjski miał tylko częściowe pokrycie w złocie. Od tego roku zyskał pełne pokrycie. Pieniądz papierowy mógł być wymieniany na złoty kruszec bez ograniczeń. Parytet dolara kanadyjskiego został ustalony jako równowartość dolara amerykańskiego. Za jeden brytyjski funt płaciło się 4,8666 dolary. Przez cały okres pokrycia dolara w złocie jego kurs wobec innych walut pozostał stabilny. Drobne wahania spowodowane były niewielkimi różnicami ceny złota na lokalnych giełdach.
Dolar kanadyjski odszedł od utrzymania pokrycia w złocie w 1914 w związku z sytuacją wojenną w Europie. Do pełnego pokrycia powrócono na krótko w latach 1926 - 1931, po czym znów od niego odstąpiono ze względu na wielki kryzys lat trzydziestych XX wieku, by już nigdy do pokrycia w złocie nie powrócić.
Problemy ekonomiczne związane z wielkim kryzysem, a w szczególności seria upadłości wielkich banków, które miały prawo emisji pieniądza, skłoniły rząd Kanady do reformy systemu walutowego, który doprowadził do powstania Bank of Canada, który jako jedyny uzyskał prawo emisji. Bank został powołany aktem The Bank of Canada Act 3 lipca 1934 i rozpoczął efektywną działalność 11 marca 1935. Tego samego dnia wszystkie stare banknoty będące w obiegu zostały zastąpione zuniformizowanym dolarem kanadyjskim. Konsekwencją odejścia od pokrycia waluty w złocie było utworzenie funduszu stabilizacyjnego aktem Exchange Fund Act, który wszedł w życie 15 sierpnia 1939. W tym samym jednak czasie, w związku z wybuchem II wojny światowej zawieszono wymienialność waluty i wprowadzono jej sztywny kurs. Odstąpiono od tego dopiero w roku 1951. W roku 1947 przeprowadzono rewaluację dolara zrównując jego wartość z dolarem amerykańskim, a w 1949 roku dewaluację, która ustaliła kurs dolara amerykańskiego na 1,1 dolara kanadyjskiego (za 10 dolarów USA płacono 11 dolarów kanadyjskich). Następujące problemu z utrzymanie stałego kursu dolara kanadyjskiego, skłoniły rząd kanadyjski do przywrócenia płynnego kursu w 1951. Do zasady stałego kursu powrócono w latach 1962 do 1970. Ostateczne uwolniony dolar pozostaje takim do dziś.
W 1976 dolar kanadyjski na rynku walutowym osiągnął swą maksymalną wartość 1,03 USD. Od tego czasu wartość dolara kanadyjskiego systematycznie maleje. W 1979 spadł do 0,87 USD. W 1986 osiągnął 0,6913 USD, by w końcu lat osiemdziesiątych podnieść się do poziomu 0,87. W latach dziewięćdziesiątych nastąpił dalszy spadek wartości waluty osiągając historyczne minimum USD 0,6311 27 sierpnia 1998. W skutek interwencji banku centralnego udało się podnieść wartość waluty do akceptowalnego zakresu 0,65 - 0,7 USD.
W roku 2004 wartość kanadyjskiej waluty w stosunku do dolara amerykańskiego gwałtowanie sie podniosła, osiagając w listopadzie wartość 83 centów. Wedlug niektórych analityków wartość dolara kanadyjskiego, może powtórnie się zrównać z amerykańskim.

Kanadyjskie monety

Wszystkie kanadyjskie monety wzorowane są na ich amerykańskich odpowiednikach ( Różnią się natomiast specyficznym składem chemicznym oraz rysunkiem awersu i rewersu. Są na tyle różne że monety kanadyjskie nie są przyjmowane przez automaty w USA.
Oprócz standardowego zestawu monet opisanych poniżej w obiegu znajduje się cały szereg monet starszych, wycofywanych z obiegu oraz okolicznościowych (

Moneta jednocentowa

  • popularna nazwa
ang. - penny
fr. - cent noir
  • skład chemiczny
94% - stal
1.5% - nikiel
4.5% - miedź (powierzchnia)

Moneta pięciocentowa

  • popularna nazwa
ang. - nickel
  • skład chemiczny
94.5% - stal
3.5% - miedź
4.5% - nikiel (powierzchnia)

Moneta dziesięciocentowa

  • popularna nazwa
ang. - dime
  • skład chemiczny
92% - stal
5.5% - miedź
2.5% - nikiel (powierzchnia)

Moneta dwudziestopieciocentowa

  • popularna nazwa
ang. - quarter
  • skład chemiczny
94% - stal
3.8% - miedź
2.2% - nikiel (powierzchnia)

Moneta jednodolarowa

  • popularna nazwa
ang. - loonie
fr. - haurd
  • skład chemiczny
91.5% - nikiel
8.5% - brąz (powierzchnia)

Moneta dwudolarowa

  • popularna nazwa
ang. - toonie lub twonie
  • skład chemiczny
pierścień zewnętrzny
99.0% - nikiel
1.0% - stal
część wewnętrzna
92.0% - miedź
6.0% aluminium
2.0% - nikiel

Kanadyjskie banknoty

W obiegu znajdują się banknoty opisane poniżej. Można napotkać także banknot dwudolarowy, wycofywany z obiegu i zastępowany monetą dwudolarową oraz banknoty starszych edycji.
Wszystkie kanadyjskie banknoty mają rozmiar 152.4 mm na 69.85 mm.
Uwaga - ze wszystkich przedstawionych poniżej banknotów usunięto numery seryjne. Słowo "FALSYFIKAT", nie jest częścią oryginalnego banknotu i zostało tam dodane po zeskanowaniu. Fałszowanie banknotów jest poważnym przestępstwem, za które grożą surowe kary.

Banknot pięciodolarowy

Banknot pięciodolarowy znajdujący się obecnie w obiegu pochodzi z serii zwanej Canadian Journey (Kanadyjska podróż), która została wprowadzona w roku 2001. W obiegu mogą ciągle się znajdować wycofywane pięciodolarowe banknoty z poprzedniej serii Birds.
Awers banknotu przedstawia podobiznę Wilfrida Laurier.
Rewers przedstawia fragment obrazu The Hockey Sweater Rocha Carrier.

Banknot dziesięciodolarowy

Banknot dziesięciodolarowy znajdujący się obecnie w obiegu pochodzi z serii zwanej Canadian Journey (Kanadyjska podróż), która została wprowadzona w roku 2001. W obiegu mogą ciągle się znajdować wycofywane dziesięciodolarowe banknoty z poprzedniej serii Birds.
Awers banknotu przedstawia podobiznę Johna Macdonalda.
Rewers przedstawia symbole martyrologiczne oraz fragment znanego wiersza Johna McCrae In The Flandrs Fields.

Banknot dwudziestodolarowy

Banknot dwudziestodolarowy pochodzi z emisji Birds (ptaki), która rozpoczęła się w 1986.
Awers banknotu pokazuje podobiznę Elżbiety II królowej Kanady.
Rewers pokazuje nura lodowca.

Banknot piećdziesięciodolarowy

Banknot pięćdziesięciodolarowy pochodzi z emisji Birds (ptaki), która rozpoczęła się w 1986.
Awers banknotu pokazuje podobiznę Mackenzie Kinga.
Rewers pokazuje sowę śnieżną.

Banknot studolarowy

Banknot studolarowy pochodzi z emisji Birds (ptaki), która rozpoczęła się w 1986.
Awers banknotu pokazuje podobiznę Roberta Bordena.
Rewers pokazuje berniklę kanadyjską.

Banknot tysiącdolarowy

Banknot tysiącdolarowy pochodzi z emisji Birds (ptaki), która rozpoczęła się w 1986.
Awers banknotu pokazuje podobiznę Elżbiety II królowej Kanady.
Rewers pokazuje łuskowca.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.