Defense Intelligence Agency (DIA), Agencja Wywiadu Obronnego – agencja założona 1 października 1961 roku dla koordynowania działań służb wywiadowczych poszczególnych rodzajów sił zbrojnych, pełni również funkcję agencji wywiadu Połączonego Komitetu Szefów Sztabów (JCS – Joint Chiefs of Staff), sekretarza obrony i dowództw połączonych rodzajów sił zbrojnych szczebla teatrów działań wojennych.
Defense_Intelligence_Agency -

Brak koordynacji

Ustawa o reorganizacji systemu obrony narodowej z 1958 roku powołała co prawda do życia ośrodki dowodzenia połączonych rodzajów sił zbrojnych, dopóki jednak każdy rodzaj wojsk utrzymywał swoje własne służby wywiadowcze, ośrodki te nie otrzymywały danych wywiadowczych w postaci ujednoliconej. Wywiady poszczególnych rodzajów sił zbrojnych i agencji cywilnych odgradzały się od siebie licznymi barierami, uniemożliwiającymi wymianę informacji. Wręcz przeciwnie, konkurowały między sobą, kryjąc bardzo ważne dla bezpieczeństwa narodowego informacje, w ten sposób zabiegając o względy w Pentagonie i wieksze przyszłoroczne budżety. Jedną z przyczyn utworzenia DIA przez administrację Kennedy’ego były powtarzające się skargi na znaczne różnice w ocenach agencji wywiadowczych przedstawianych przez służby wywiadu wojskowego i wzajemne spory kompetencyjne.

Utworzenie DIA

Bazując na ocenie Grupy Koordynacji Ocen Wywiadowczych, sekretarz obrony Robert S. McNamara, powiadomił szefów połączonych sztabów JCS o decyzji utworzenia DIA. W lutym 1961 roku dostali oni zadanie utworzenia projektu agencji, który był gotowy już w sierpniu tego roku. Dyrektywa Departamentu Obrony nr 5105.21 o utworzeniu Agencji Wywiadu Obronnego została przedstawiona 1 sierpnia 1961 roku, a weszła w życie dwa miesiące później, 1 października 1961 roku. Poszczególne rodzaje wojsk zachowały własne służby wywiadu, Wojska Lądowe zatrzymały Army Security Agency, która wprawdzie jest służbą bezpieczeństwa, lecz prowadzi też tzw. SIGINT, Marynarka Wojenna - Office of Naval Intelligence, Siły Powietrzne - Air Force Intelligence Agency. Nadal działała również Centralna Agencja Wywiadowcza, zajmująca się wywiadem poza granicami Stanów Zjednoczonych.

Zadanie DIA

Zadaniem, jakie Departament Obrony Stanów Zjednoczonych (Department of Defense (DoD) postawił przed nowo utworzoną agencją wywiadowczą, było m.in. zbieranie i analizowanie wojskowych danych wywiadowczych dziedzin pokrewnych.

Współpraca

DIA wykonując swe obowiązki musiała jednak polegać na danych z innych agencji wywiadu, np. z Narodowego Biura Rozpoznania, National Reconnaissance Office NRO, materiałach wywiadu satelitarnego, Agencji Bezpieczeństwa Narodowego - National Security Agency, NSA Kryptomateriały oraz na Centralnej Agencji Wywiadowczej CIA, działającej poza granicami kraju. Jeśli na przykład CIA zwerbowała kogoś z radzieckiego wywiadu wojskowego GRU, to o uzyskanie od niego jakichkolwiek informacji o charakterze wojskowym DIA musiała zwracać się właśnie do CIA. W tym przypadku zapewne CIA wypierałaby się zwerbowania, obawiając się przejęcia wartościowego agenta z jakiegokolwiek powodu przez DIA. Takie sytuacje zdarzały się nie tylko w CIA, ale też NSA, FBI i innych agencjach wywiadowczych, a w szczytowych latach zimnej wojny było ich ok. 25.

Szkoła szpiegów

W 1962 roku przy Agencji Wywiadu Obronnego powstała Szkoła wywiadu Obronnego, tzw. Szkoła szpiegów, a 1 stycznia 1963 roku rozpoczęło działalność Centrum Produkcji, które zajmowało budynki "A" i "B", w kompleksie budynków Arlington Hall Station w stanie Wirginia.

Szybki rozwój agencji

W chwili powstania DIA personel tej agencji nie przekraczał 25 osób, 10 lat później w 1971 roku, Agencja Wywiadu Obronnego liczyła już ok 5 tys. osób, wspieranych przez 200 milionowy budżet roczny. Między 1962 a 1966 rokiem przy Agencji Wywiadu Obronnego powstała m.in. Wyższa Szkoła Wywiadu Departamentu Obrony (od 1992 roku Defense Intelligence College), tzw. Szkoła szpiegów, a 1 stycznia 1963 roku, rozpoczęło działalność Centrum Produkcji, które zajmowało budynki A i B w kompleksie budynków Arlington Hall Station w stanie Virginia. Następnie utworzono specjalne centrum, tzw. system interpretacji (analizy) danych (ADP Automated Data Processing). Powstał także specjalny dyrektorat wywiadu naukowo-technicznego (Directorate Scientific and Technical Intelligence).

Komisja Pike’a

Co do tempa rozrastania się DIA, w 1974 roku powołano specjalną komisję nazwaną komisją Pike’a, która uznała, że agencja nie odnosi zbytnich sukcesów a wydaje bardzo dużo pieniędzy. Zeznając przed komisją ówczesny dyrektor DIA, gen. por. Daniel Graham, przyznał, że jednym z największych dotychczasowych sukcesów DIA było przewidzenie inwazji Turcji na Cypr. Część końcowego raportu komisji Pike’a przedostała się do prasy.
Sukces jaki odniosła Agencja Wywiadu Obronnego był żartem. Fakt, że DIA przewidziała inwazję Trucji na Cypr nie był trudny, gdyż Turcy od paru tygodni grozili nią w radiu.

Pustynna Burza

Podczas wojny W Zatoce Perskiej na początku lat 90., do bezpośredniego wsparcia działań sił koalicyjnych w Kuwejcie i Iraku skierowano ok. 2 tys. pracowników Agencji Wywiadu Obronnego. W krótkiej wojnie w Zatoce Perskiej z działalności agentów DIA nie wyciągnięto najlepszych wniosków. Lokalni dwódcy polowi i sztab skarżyli się, że nie dostają na czas danych rozpoznania taktycznego.

Program DIN

W lutym 1991 roku DIA rozpoczęła emisję kodowanego programu telewizyjnego (Defence Intelligence Network – (DIN), skierowanego do ok. tysiąca własnych pracowników, oficerów operacyjnych Pentagonu i 19 dowództw w Stanach Zjednoczonych. Na program składają się: materiały fotograficznego rozpoznania lotniczego i satelitarnego oraz serwis informacyjny Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (National Security AgencyNSA). Na informacjach zdobytych przez Agencję Wywiadu Obronnego często polegają siły pokojowe ONZ, a także amerykańskie agencje zwalczające przemyt narkotyków i nie tylko.

Struktura DIA

Agencja Wywiadu Obronnego dzieli się na trzy ośrodki:
  • National Military Production Center - NMPC, (Narodowy Ośrodek Prezentacji Danych Wywiadu Wojskowego) – zajmujący się przetwarzaniem, prezentacją i dystrybucją wszelkiego rodzaju danych wywiadu wojskowego, poczynając od oceny zagrożeń, po informacje o siłach lądowych, morskich, powietrznych i kosmicznych państw trzecich.
  • National Military Intelligence Collection Center NMICC, (Narodowy Ośrodek Gromadzenia Danych Wywiadu Wojskowego) – koordynujący gromadzenie danych wywiadu Departamentu Obrony ((Department of Defense – DoD) oraz funkcjonowanie jego systemu attache (Defense Attache System) i jego Wywiadu Agenturalnego, tzw. HUMINT.
  • National Military Intelligence Systems Center, (Narodowy Ośrodek Systemów Wywiadu Wojskowego) – służba informacyjna odpowiedzialna m.in. za wyszukiwanie danych oraz przetwarzanie ich na potrzeby innych służb specjalnych.

Centrala

Centralą (siedzibą) Agencji Wywiadu Obronnego jest Pentagon. Ośrodek Analiz Wywiadowczych Departamentu Obrony (DIAC) mieści się w bazie Sił Powietrznych (US Air Force) w Waszyngtonie. Mieści się tam również Wyższa Szkoła Wywiadu Departamentu Obrony, prowadzona przez Agencję Wywiadu Obronnego DIA.

Dotychczasowi dyrektorzy Agencji Wywiadu Obronnego DIA

gen.por. Joseph F. Carroll XI 1961 – IX 1969 US Air Force – Siły Powietrzne
gen. Donald V. Bennett IX 1969 – VIII 1972 US Army - Siły Lądowe
wiceadm. Vincent P. de Poix VIII 1972 – IX 1974 US Navy – Marynarka Wojenna
gen.por. Daniel O. Graham IX 1974 – XII 1975 US Army – Siły Lądowe
gen.por. Eugene F. Tighejr I 1976 – V 1976 US Air Force – Siły Powietrzne
gen.por. Samuel V. Wilson V 1976 – VIII 1977 US Army – Siły Lądowe
gen.por. Eugene F. Tighe Jr IX 1977 – VIII 1981 US Air Force – Siły Powietrzne
gen. James A. Williams IX 1981 – IX 1985 US Army – Siły Lądowe
gen.por. Leonard H. Perroots X 1985 – XII 1988 US Air Force – Siły Powietrzne
gen.por. Harry Soyster XII 1988 – IX 1991 US Army – Siły Lądowe
Dennis M. Ngay IX 1991 – XI 1991 cywil, p.o
gen.por. James R. Clapper Jr. XI 1991 – IX 1995 US Air Force – Siły Powietrzne
gen.por. Kenneth A. Minihan IX 1995 – II 1996 US Air Force – Siły Powietrzne
gen.mjr Patrick M. Hughes II 1996 – VII 1999 US Army – Siły Lądowe
wiceadm. Thomas Wilson VII 1999 – VII 2002 US Navy – Marynarka Wojenna
wiceadm. Lowell E. Jacoby VII 2002 – (obecny) US Navy – Marynarka Wojenna

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.