Dagome Iudex to najstarszy zachowany dokument dotyczący państwa polskiego, sporządzony w kancelarii Mieszka I około roku 991. W dokumencie tym, spisanym po łacinie, Mieszko informuje papieża o granicach swojego państwa i oddaje je pod papieską opiekę. Oryginalny dokument nie zachował się do naszych czasów. Znany jest łaciński abstrakt z roku 1080, zapisany w księgach rejestrowych kurii biskupiej z czasów papieża Grzegorza VII. Nazwy miejscowości zostały w nim poważnie zniekształcone. Autor odpisu nie zdawał sobie sprawy, że tekst odnosi się do Polski, podejrzewając, że jego sygnatariuszem jest władca Sardynii ("puto autem Sardos fuisse"). Nie jest również jasne dlaczego Mieszko I występuje jako sędzia Dagome ("Dagome Iudex"). Istnieje przypuszczenie, że "Dagome Iudex" to przekręcony przez kopistę "Ego Mesco dux" - "Ja, książę Mieszko". Jedną z największych zagadek dokumentu jest fakt, że wymienia on potomków Mieszka z drugiego małżeństwa, a pomija Bolesława Chrobrego, syna księżniczki Dobrawy. Jednym z powodów pominięcia Bolesława Chrobrego w dokumencie mógł być fakt sprawowania przez niego udzielnej władzy w księstwie krakowskim. Punkty odniesienia, przy pomocy których można nakreślić granicę państwa Mieszka I:
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.