Czyściec (łac. purgatorium) to według kościoła katolickiego bolesne dochodzeniem duszy do absolutnie doskonałej miłości, koniecznej do osiągnięcia szczęścia Nieba. Boże miłosierdzie dopuszcza możliwość oczyszczenia miłości z egoistycznych przywiązań, do których doprowadziły popełnione grzechy. Oczyszczenie to dokonuje się przez cierpienia fizyczne ("ogień") oraz duchowe wynikające z rozłąki z Bogiem. Czas przebywania w czyśću zależy od ciężaru gatunkowego oraz liczby popełnionych grzechów.
Kościół katolicki twierdzi, że można pomagać duszom w czyśćcu przez modlitwę, posty, dobre czyny, odprawianie w ich intencji mszy i przystępowanie do Komunii Świętej. W intencji dusz cierpiących w czyśćcu wierni mogą również po spełnieniu ustalonych przez Kościół warunków uzyskiwać odpusty.
Pismo Święte nie mówi wprost o istnieniu czyśćca, jednak Kościół katolicki powołuje się na wyraźną aluzję w Ewangelii Łukasza (Łk 12,58-59) oraz fragment Drugiej Księgi Machabejskiej (2 Mch 12,43-45).
Nauka o czyśćcu została ostatecznie potwierdzona podczas Soboru Florenckiego (1438-1445) i Trydenckiego (1563).
Niektóre wyznania niekatolickie stawiają z tego względu zarzut Kościołowi katolickiemu, uważając jego nauczanie za niebiblijne.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.