Ciśnienie pary nasyconej - ciśnienie przy którym w danej temperaturze para jest w stanie równowagi z cieczą, występuje wówczas równowaga ilościowa między parowaniem i skraplniem.
Ciśnienie pary nasyconej zależy od rodzaju cieczy, a dla danej cieczy zależy od temperatury wzrastając wraz z temperaturą, osiągając największą wartość w temperaturze krytycznej i wówczas zwane jest ciśnieniem krytycznym, gdyż w wyższej temperaturze ciecz już nie istnieje.
Gdy w danej temperaturze (temperatura wrzenia) ciśnie pary nasyconej jest równe ciśnieniu atmosferycznemu, to substancja wrze.
W temperaturze poniżej temperatury punktu potrójnego ciecz nie istnieje, a gaz może być w równowadze z ciałem stałym w procesach sublimacji i resublimacji.
Ciśnienie pary nasyconej podawane jest jako jeden z parametrów charakteryzujących substancje szczególnie ciecze. Jeżeli nie podano temperatury przy której określono ciśnienie przyjmuje się temperaturę normalną.
W mieszaninie gazów danego składnika może być najwyżej tyle, że jego ciśnienie parcjalne odpowiada ciśnieniu pary nasyconej w danej temperaturze.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.