Boeing B-29 Superfortress, (B-29 Superforteca) - oficjalna nazwa amerykańska ciężkiego bombowca strategicznego produkcji zakładów Boeing, użytkowanego przez lotnictwo armii Stanów Zjednoczonych oraz brytyjskie Royal Air Force pod koniec II wojny światowej oraz po jej zakończeniu.

Konstrukcja

Był to samolot bombowy w którym zastosowano wiele nowatorskich rozwiązań technicznych. Jego pierwsze plany powstały w październiku 1938 roku, kiedy to generał Oscar Westover, szef sztabu Lotniczego Korpusu Armii USA zgłosił zapotrzebowanie na nowy superbombowiec. Miał on być następcą B-17 Latającej Fortecy. W założeniach miał osiągać prędkość 628 km/h, zasięg 8582 km, ciśnieniowy kadłub oraz ogromny udźwig 7258 kg. W marcu 1940 żądania wzrosły. Masa samolotu rosła w tempie zastraszającym. Z początkowych 21 ton zwiększyła się do 54 ton co oznaczało zwiększenie obciążenia powierzchni nośnej do 336 kg/m2 czyli ponad dwa razy więcej niż zakładały ówczesne limity. W sierpniu 1940 prace ruszyły pełną parą mimo wielu pytań bez odpowiedzi (np. jak wzmocnić powierzchnię nośną, czy też jak zapobiec oblodzeniu śmigieł i karabinów na wyskości przekraczające 9000 m). Zaraz za częścią nosową B-29 miał dwie komory bombowe z elektrycznymi, sekwencyjnymi zwalniaczami bomb. Do skrzydeł dołączono cztery gondole silników Wright R-3350 Duplex Cyclone z czterołopatowymi śmigłami. Z tyłu samolotu umieszczono trzy stanowiska obserwacyjne połączone z dwoma grzbietowymi i dwoma podkadłubowymi wieżyczkami strzeleckimi. Każda z wieżyczek wyposażona była w dwa karabiny maszynowe 12,7 mm. Wszystkie karabiny maszynowe były sterowane elektrycznie przez tylnych obserwatorów. Oblot odbył się 21 września 1941 roku. Początkowo specjaliści znaleźli w B-29 9900 wad i usterek ale dzięki wytężonej pracy udało się te usterki usunąć. Ze względu na malejącą aktywność japońskich myśliwców późniejsze wersje pozbawiano broni pokładowej w celu zwiększenia ładunku bomb.

Zastosowanie bojowe

Pierwszym zadaniem bojowym tego samolotu był nalot na Bangkok 5 czerwca 1944 roku. Już w październiku 1944 pierwsze B-29 wchodzące w skład 20 Armii Powietrznej USA wylądowały na świeżo zdobytych wyspach Guam, Tinian i Saipan. Najsłynniejszą akcją tych maszyn było zrzucenie bomb zapalających na Tokio. Wywołały wtedy ogromne pożary i burzę ogniową zabijając więcej ludzi niż jakikolwiek inny atak powietrzny w historii. Piloci amerykańscy opowiadali że w czasie tego ataku nad Tokio utworzyły się kominy gorącego powietrza które podrzucały i wywracały 50 tonowe samoloty B-29. Innymi słynnymi nalotami były zrzucenie bomby atomowej Little Boy na Hiroszimę i bomby Fat Man na Nagasaki.

Kopie i warianty rozwojowe

Krótko po wojnie w Związku Radzieckim, w biurze projektowym Tupolewa powstała kopia superfortecy oznaczona Tu-4 oparta na kilku egzemplarzach B-29, które lądowały awaryjnie w Związku Radzieckim w 1944 roku. Zakłady Boeinga opracowały po wojnie wariant rozwojowy B-29 oznaczony B-50. W latach pięćdziesiątych amerykańskie bombowce B-29 były stopniowo zastępowane przez maszyny Boeing B-47 Stratojet.
Na podstawie B-29 zbudowano samolot transportowy C-97 Stratofreighter i jego pasażerski wariant rozwojowy, Boeing 377 Stratocruiser.

B-29 dziś

Obecnie tylko jeden Boeing B-29, Fifi, jest zdolny do lotu.

Dane techniczne

  • Załoga: 10 osób
  • Długość: 30,175 m
  • Rozpiętość skrzydeł: 43,05 m
  • Wysokość: 8.46 m
  • Powierzchnia nośna: 161.3 m²
  • Masa
    • własna: 31,815 kg
    • startowa maksymalna: 61,235 kg
  • Napęd: 4 silniki Wright R-3350-23 z turbodoładowaniem o mocy 1600 kW (2200 KM) każdy.
  • Prędkość
    • maksymalna: 605,5 km/h na wysokości 7620 m
    • przelotowa: 322-402 km/h
  • Pułap praktyczny: 9700 m
  • Zasięg:
    • maksymalny: 3230 [1] na wysokości 7620 m z ładunkiem 2268 kg bomb
    • normalny: 2575 km

Uzbrojenie

  • Uzbrojenie strzeleckie:
    • 8 karabinów maszynowych M2 kalibru 12.7 mm po dwa w dwóch zdalnie sterowanych wieżyczkach górnych i dwóch zdalnie sterowanych wieżyczkach dolnych.
    • 2 karabiny maszynowe kalibru 12.7 mm i 1 działko M2 kalibru 20 mm w w wieżyczce ogonowej, sterowane ręcznie.
  • Ładunek bomb:
    • normalny: 2268 kg przy zasięgu 2575 km na wysokich pułapach
    • maksymalny: 9072 kg na niskich pułapach i przy małym zasięgu
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.