Znana jest także jako bitwa pod Kleidion, oraz bitwa pod Bełasicą. W roku 1014 bizantyjski cesarz Bazyli II, prowadzący długie i wyczerpujące wojny z Bułgarią, zdecydował się na ostateczną rozgrywkę na froncie bułgarskim. Terenem starcia był wąwóz Strumy zwany Kimbalangos tj. długie pole - obstawiony potężnymi fortecami obu przeciwników.
Początkowo Bizantyjczycy bezskutecznie atakowali pozycje bułgarskie z frontu. Dopiero dzięki strategowi Ksifiasowi, który przeprowadził część wojsk cesarskich poprzez bezdroża górskie na tyły przeciwników udało się zaskoczyć Bułgarów. Armia cara Samuela została zupełnie zniszczona a car zbiegł do Prilepu. Jak piszą kronikarze, około 15 000 Bułgarów dostało się do niewoli. Wówczas Bazyli II zdobył się na słynny akt okrucieństwa, który później miał mu przynieść przydomek Bułgarobójcy. Cesarz kazał oślepić (i obciąć prawe ręce) wszystkich jeńców, pozostawiając tylko co setnemu jedno oko, by mógł prowadzić pozostałych, a następnie odesłał ich władcy bułgarskiemu. Schorowany i załamany car Samuel na taki widok padł rażony apopleksją i po dwóch dniach umarł.
Zwycięstwo Bazylego pozwoliło mu odzyskać większość utraconych na rzecz Bułgarów ziem cesarstwa. Państwo bułgarskie przestało stanowić zagrożenie dla Bizancjum.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.