Bitwa pod Zelą (47 p.n.e.) to starcie mające miejsce w trakcie zmagań Rzymian z królem Pontu Farnakesem II (97-47 p.n.e.)
W roku 48 p.n.e. syn króla Pontu Mitrydatesa VI - Farnakes II po pokonaniu namiestnika Azji Mniejszej(prowincji rzymskiej) Domicjusza napadł na część rzymskiego terytorium i sprzedał do niewoli jego mieszkańców. W roku następnym doszło do kampanii rzymskiej Cezara przeciwko Fanakesowi. Początkowo obie strony prowadziły wyłącznie rozmowy dyplomatyczne. Król Pontu (Farnakes) opóźniał starcie, ponieważ uważał, że Cezar zmuszony będzie rozprawić się z resztą żołnierzy Pompejusza w płn. Afryce i nie mogąc dłużej czekać w końcu opuści Azję. Cezar przejrzał jego plan, miał jednak zaledwie 1000 żołnierzy i musiał czekać na legion, który obiecał mu dostarczyć tetrarcha Galacji - Dejotarus. 2 sierpnia 47 r. p.n.e. obiecane wojsko przybyło do wodza, który natychmiast dał rozkaz do podjęcia ataku. Farnakes był jednak szybszy i zaszedł Cezara od stromej strony wzgórza, gdzie fortyfikacje nie zostały jeszcze ukończone. Pomysł przejścia stromego stoku wydawał się szalony, jednak odwaga żołnierzy młodego króla zdołała przezwyciężyć te przeszkodę. Po zażartej walce o losach bitwy zdecydował dopiero dowodzony przez zdobywce Galii, VII legion. Ostatecznie Cezar odniósł zwycięstwo pod Zelą, a cała kampania trwała zaledwie 5 dni. Tą wojne Cezar podsumował trzema slowami: „veni, vidi, vici” („przybylem,
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.