Bitwa pod Pragą rozegrała się 6 maja 1757 r. między wojskami pruskimi króla Fryderyka II Wielkiego a wojskami austriackimi dowodzonymi przez księcia Karola Lotaryńskiego i feldmarszałka von Brauna.
Chcąc zadać decydujący cios swojemu głównemu przeciwnikowi w wojnach śląskich, Austrii, wiosną 1757 r. Fryderyk II na czele swoich wojsk wkroczył do Czech. Wojska pruskie, maszerując w czterech kolumnach liczących łącznie 140 000 żołnierzy, szybkim marszem podeszły pod mury stolicy Czech - Pragi, gdzie napotkały wojska austriackie pragnące nie dopuścić do utraty miasta.
Podczas bitwy pod osobistym dowództwem Fryderyka II znajdowało się 65 000 żołnierzy, armia austriacka liczyła sobie 62 000 ludzi.
Bitwa była bardzo zacięta i krwawa, choć trwała tylko 5 godzin. Frontalne ataki piechoty pruskiej i austriackiej spowodowały olbrzymie straty wśród żołnierzy i oficerów. Po stronie pruskiej padł m.in. stary, doświadczony feldmarszałek von Schwerin, a po austriackiej ciężko ranny został feldmarszałek von Braun, a książę Lotaryński został kontuzjowany. W sumie Austriacy stracili 13 400 zabitych, rannych i zaginionych oraz 5000 jeńców, Prusacy zaś 143 00 ludzi, w tym wielu dezerterów - Saksończyków siłą wcielonych wcześniej do armii pruskiej.
Austriacy bitwę przegrali, ale nie zostali rozbici i wycofali się w porządku, wzmacniając m.in. załogę Pragi. Fryderyk nie osiągnął też swojego celu strategicznego, a chwilowe zwycięstwo okupił bardzo dużymi stratami.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.