Bitwa pod Piacenzą miała miejsce w roku 1746 w trakcie walk austriacko-hiszpańskich w latach 1744-1748 r.
W roku 1744 po ataku Austriaków na Neapol, armia francusko-hiszpańska uderzyła na Piemont, gdzie w bitwie pod Bassignana nad Tanaro rozbiła wojska sardyńskie i austriackie, po czym zajeła Parmę i Modenę. Wkrótce w wyniku nieudolnie prowadzonych przez obie strony działań wojennych Austriacy i Sardyńczycy znaleźli się w kontrofensywie. W bitwie pod Piacenzą w 1746 r. armia francusko-hiszpańska została rozbita a Austriacy zajęli Mediolan i Piemont. W roku 1747 Francuzi co prawda podjęli próbę kontofensywy na Piemont, jednak w bitwie z Sardyńczykami na wzgórzu Assietta doznali tak poważnych strat, że odstąpili od zamiaru zajęcia tego terytorium. W roku 1748 w Akwizgranie doszło do zawarcia pokoju. Don Filippo uzyskał księstwo Parmy, Piacenzy i Guastalii. Karol Emanuel III otrzymał obszary Vighery i Nowarry. Traktat akwizgrański zakończył półwiecze walk we Włoszech.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.