Bitwa pod Oudenaarde (we wschodniej Flandrii, 55 km od Brukseli, 11 lipca 1708) odbyła się w czasie wojny o sukcesję hiszpańską (1701 - 1714).
Armia złożona z prawdopodobnie około 70 tysięcy koalicyjnych wojsk hanowerskich, pruskich, niderlandzkich i brytyjskich pod dowództwem księcia Eugena von Savoy i Johna Churchilla, pierwszego diuka Marlborough pokonała o 10 tysięcy żołnierzy liczniejszą armię francuską, dowodzona przez diuków Vendôme i Bourgogne.
Natychmiast po tym, jak pierwsze oddział koalicji znalazły się na swych pozycjach, Marlborough zaatakował, spychając Francuzów pomiędzy dwie rzeki, gdzie mogli użyć wyłącznie piechoty. Francuskie flanki załamały się, choć lewej stronie udało się wycofać we względnym porządku. Tylko zapadające ciemności uchroniły Francuzów przed dalszym zwiększeniem rozmiarów klęski i pozwoliły pozostałej części armii wycofać się. Stracili w tej bitwie 6 tysięcy zabitych, 9 tysięcy wziętych do niewoli, a 15 tysięcy rozproszyło się w czasie ucieczki.
Koalicja straciła 3 tysiące żołnierzy zabitych. Swoim udziałem w bitwie wyróżnił się między innymi przyszły król Wielkiej Brytanii, Jerzy II.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.