Bitwa pod Las Navas de Tolosa (lub Colossas) miała miejsce 16 lipca 1212 roku. Uznawana za jeden z ważniejszych punktów zwrotnych historii średniowiecznego Półwyspu Iberyjskiego. Była przełomową bitwą w trakcie trwania rekonkwisty, która zakończyła się ostatecznym wyparciem Saracenów (Arabów) z zachodniej Europy.
Siły kastylijskiego króla Alfonsa VIII połączyły się z armiami jego chrześcijańskich rywali, nawarczyka Sancha VII, aragończyka Piotra II oraz portugalczyka Alfonsa II, do Iberyjczyków przyłączyli się też rycerze z całej Europy, wezwani przez papieża na krucjatę. Połączone siły chrześcijan stawiły czoła muzułmańskim Almohadom, prowadzonym przez kalifa Muhammada an-Nassira który rządził wówczas w południowej części półwyspu.
Porażka Almohadów znacząco przyspieszyła ich upadek zarówno na Półwyspie, jak i dekadę później w Maghrebie, co zakończyło rekonkwistę podjętą przez królestwa hiszpańskie wieki wcześniej. Trzydzieści sześć lat później, Granada pozostała jedynym miastem na półwyspie w rękach muzułmanów, a jej królestwo była w stosunku wasalnym do Kastylii
Bitwa pod Las Navas de Tolosa
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.