Bitwa pod Granikiem (334 p.n.e.) miała miejsce podczas trzeciej wojny Greków z Persami (334-327 p.n.e.) czyli wyprawy Aleksandra Macedońskiego przeciwko Persji.
W roku 334 p.n.e. Aleksander Macedoński na czele 40 000 piechoty i 5000 jazdy przekroczył Hellespont i skierował się do Azji Mniejszej. Król Macedoński wielki miłośnik Homera skierował się następnie ze swoją armią w kierunku Troi, gdzie zamierzał uczcić swoich bohaterów.
Stąd wyruszył przeciwko armii perskiej, którą napotkał nad rzeką Granik. Po stronie perskiej stały także wojska greckie na żołdzie perskim, które ochraniały tyły Persów.
Persowie pod wodzą Memnona oczekiwali wojska Aleksandra na przeciwległym brzegu rzeki. Memnon uważał, że zajmowane przez jego wojska pozycje są bardzo korzystne.
Aleksander nie zastanawiając się uderzył gwałtownie swoją jazdą na stanowiska Persów i odrzucił ich w kierunku straży tylnej - tam gdzie stacjonowali greccy nejemnicy.
Warte podkreślenia jest że w bitwie nad rzeką Granik Aleksander przeznaczył uzbrojonej w sarissy falandze zadanie, które wydawało się wyjątkowo trudne. Wysokiego brzegu rzeki broniła jazda perska wyćwiczona w walce oszczepem na odległość, a krzywym sztyletem lub mieczem w zwartym starciu. Falangici musieli przebyć rzekę w zwartym szyku i wedrzeć się na stromy brzeg. Dokonali tego odparowując perskie pociski wahadłowym ruchem sariss, a dzięki ich długości (około 5 metrów) ranili konie i zrzucali jeźdźców.
Pierwsza bitwa w kampanii Aleksandra zakończyła się jego świetnym zwycięstwem.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.