Bitwa pod Fontenoy-en-Pisage w dniu 25 czerwca 841 roku.
Po śmierci cesarza Franków Ludwika Pobożnego w roku 840 o władzę zaczęli ubiegać się jego trzej synowie : Lotar I, Karol II Łysy, Ludwik Niemiecki.
Najsilniejszą pozycję zajmował Lotar I którego wspiarł dodatkowo Pepin II Akwitański (syn Pepina I) wzniecając bunt przeciwko Karolowi Łysemu. W tym czasie Ludwik zwany Niemieckim uwikłany był w walki ze zbuntowanymi Sasami.
Po wielu zabiegach dyplomatycznych Karol porozumiewa sie w końcu ze swym bratem Ludwikiem. Wiosną 841 r. ich wojska łącza się w pobliżu Auxerre.
25 czerwca wojska Lotara i Pepina II z jednej strony a Karola i Ludwika z drigiej starły się w Fontenay-en-Puisage koło Auxerre. Była to jedna z największych bitew epoki karolińskiej, która pochłonęła wiele tysięcy ofiar. Lotar poniósł klęskę i zbiegł do Akwizgranu. Dopiero w następnym roku obaj zwyciezcy bracia porozumieja się z Lotarem i podzielą królestwo na 3 równe części.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.