Po podboju Bułgarii w roku 1014 główną areną ekspansji bizantyńskiej stały się Włochy. Wrogą cesarstwu politykę podjął wówczas papież Benedykt VIII, który udzielił swojego poparcia separatystom pod wodzą Melesa oraz sprowadził z Francji Normanów, którzy mieli wyprzeć z Włoch oddziały bizantyńskie.
W roku 1017 Meles na czele armii normandzkiej wtargnął na terytorium cesarstwa. Cesarz Bazyli II wysłał do Włoch silną armię pod wodzą Bazylego Bojanessa. Nowy gubernator Włoch odniósł wielki sukces bijąc pod Kannami (Canosa di Puglia) w roku 1018 wojska najeźdźców. Meles schronił się w Niemczech na dworze Henryka II, gdzie wkrótce zmarł. Część Normanów zaś przeszła na stronę zwycięskiego Bojanosa.
Zwycięstwo to spowodowało powrót silnych wpływów cesarstwa na terenie Włoch.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.