Bitwa pod Bitolą miała miejsce w roku 280 p.n.e.
W okresie panowania Ptolomeusza Keraunosa, królestwu macedońskiemu zagroziły hordy Celtów. Celem pierwszego ich ataku była Tracja, którą doszczętnie złupili. Drugi atak wymierzony był w Pajonię i Macedonię. Większość królów krain północnych zapłaciła Celtom daninę pozwalając im na swobodne przejście. Jedynie król Dardanów wyruszył do Keraunosa i zaproponował mu pomoc i 20 000 wojowników. Keraunos odrzucił jednak tę ofertę, wobec czego król Dardanów przyłączył się do Celtów.
W okolicach Bitoli (Monastir) Keraunos wydał Celtom i Dardanom walną bitwę, która zakończyła się jego klęską. Sam zraniony i zrzucony ze słonia, dostał się do niewoli i został stracony. Całe wojsko macedońskie wycięto w pień.
Po bitwie Dardanowie wrócili do ojczyzny, a Celtowie niszcząc i łupiąc przemaszerowali przez wschodnią Macedonię, najechali Ilirię i powrócili na północ.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.