Bitwa pod Ascoli miała miejsce w roku 969.
Po roku 967 cesarz Zachodu Otton I zamierzał doprowadzić do pojednania z cesarstwem bizantyńskim. Domagał się jednak prowincji bizantyńskich na Półwyspie Apenińskim. Otton wysłał do Konstantynopola biskupa Kremony Litpranda. Misja zakończyła się fiaskiem i spotkała z gniewną reakcją Bizantyńczyków. W dodatku Bizancjum wysłało do Italii wojsko i okręty wojenne.
Otton I podjął wówczas najazd na ziemie cesarstwa bizantyńskiego w Italii. Wiosną roku 969 przerwał wyprawę i opuścił południowe Włochy pozostawiając dalszą wojnę Pandolfowi z Kapui, który szybko dostał się do niewoli bizantyńskiej, a jego wojska poniosły szereg porażek. Wówczas Otton posłał na południe Włoch kolejne wojska niemieckie, które rozbiły armię bizantyńską w bitwie pod Ascoli (Ausculum) w roku 969. Mimo zwycięstwa Ottona sytuacja w południowych Włoszech pozostała bez większych zmian.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.