Bitwa nad rzeką Bathys zwana też bitwą pod Doryleum miała miejsce w r. 1147 podczas drugiej wyprawy krzyżowej 1147-1149. Była to największa klęska wojsk chrześcijańskich w trakcie całej wyprawy.
W krucjacie udział wzięły wojska niemieckie króla Konrada III oraz francuskie króla Ludwika VII.
Jako pierwsze do Ziemi Świętej dotarły wojska niemieckie, które rozdzieliły się na dwa ugrupowania. W dniu 25 października 1147 r. wojsko Konrada stanęło nad rzeką Bathys w pobliżu Doryleum, niedaleko miejsca, gdzie przed pół wiekiem krzyżowcy odnieśli walne zwycięstwo nad muzułmanami. W pewnym momencie na wykończonych długim marszem krzyżowców uderzyła cała armia seldżucka. Piechurzy niemieccy zostali całkowicie zaskoczeni atakiem tureckim. Doszło do masakry, w której Konrad utracił prawie 9/10 swojej armii. Wraz z garstką ocalałych Konrad wycofał sie pod osłoną nocy do Nikei, a nieliczni Niemcy którzy przeżyli bitwę połączyli się z wojskami francuskimi Ludwika.
Klęska Konrada uniemożliwiła chrześcijanom odbicie zajetych miast w Ziemi Świetej i przyczyniła się w pewnym stopniu do porażki drugiej krucjaty.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.