Bitwa wcześniejsza: Bitwa o Rosebud
Bitwa następna: Masakra pod Wounded Knee
Bitwa nad Little Big Horn
KonfliktWojna o Black Hills (Wojny Indian)
Data25 czerwca, 1876
MiejsceW pobliżu Little Bighorn , Montana, Stany Zjednoczone Ameryki
WynikDecydujące zwycięstwo Indian
Żołnierze
Lakota, Czejenowie, Arapaho USA
Dowódcy
Siedzący Byk, Szalony Koń Lt. Col. George Armstrong Custer
Siły
1,500 263 w/ Lt.C. Custer,175 w/Mjr. Reno
Straty w ludziach
20-30 zabitych 301 zabitych

Bitwa nad Little Big Horn odbyła się między wojskami Stanów Zjednoczonych, a Indianami Północnoamerykańskimi, głównie Dakotami, pod wodzą Szalonego Konia, Siedzącego Byka i innych wodzów.

Przebieg bitwy

Rząd Stanów Zjednoczonych wysłał przeciwko indianom zgromadzonym w wielkim obozie (10 000 mężczyzn, kobiet i dzieci), nad rzeką Little Big Horn trzy armie. Pierwsza w sile 1316 żołnierzy pod wodzą generała Georga Crooka. Drugą w sile 1000 ludzi dowodził porucznik pułkownik George Armstrong Custer. Trzecia to 450 ludzi pułkownika Johna Gibbona. Indianie mieli od dwóch do czterech tysięcy wojowników. Jedna trzecia posiadała broń palną, w tym ok. 200 wojowników miało nowoczesne szesnastostrzałowe Winchestery i karabiny Henry.
Bitwa ta była właściwie ciągiem trzech starć. Pierwszy, 16 czerwca 1876 roku na obóz indian uderzył Crook i jego 1316 ludzi. Po całodniowej walce został odparty. 25 czerwca nadciągnął Custer, który podzielił swoje siły na trzy grupy. Major Reno z 600 kawalerzystów miał uderzyć od północnego wschodu. 265 ludzi z siódmego pułku kawalerii miało zaatakować nieco później z przeciwnej strony. Trzecia grupa Majora Bentena, 135 ludzi, stanowiła rezerwę i ochronę taborów. Rankiem 25 czerwca uderzył Reno. Pod naporem licznych wojowników został on odparty, tracąc ponad połowę ludzi w zabitych i rannych. Wkrótce nadciągnął Benten ze swoim oddziałem, widząc jednak co się stało, także się wycofał.
Około południa Custer nieświadomy klęski Reno rozciągnął swoich ludzi w tyralierę i przeprowadził szarżę na obóz. Ukryci w zaroślach piesi wojownicy powitali go salwą ognia, następnie konni indianie ruszyli w pościg. Custer rozkazał swoim ludziom się wycofać. Zajęli oni pozycje na sześciu okolicznych wzgórzach, zabili swoje konie i przygotowali do obrony. Przeważający liczebnie i siłą ognia indianie atakowali po kolej wzgórze po wzgórzu. Wojownicy z Winchesterami podchodzili blisko pozycji wroga i miażdżyli go ogniem karabinowym. Konni Indianie szarżowali na wzgórza. Ostatnie broniło się wzgórze Custera. Bitwa z oddziałem Custera trwała 15 minut. Zginęli wszyscy spośród 265 kawalerzystów. Straty Indian to 20 - 30 zabitych. Grupa Johna Gibbona nadciągnęła na pole bitwy kilka dni później. Indianie się przenieśli, a na polu był tylko jeden żywy, siedmiokrotnie ranny koń.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.