Bitwa morska pod Cap Bon miała miejsce w roku 468 n.e.
Po upadku państwa Hunów na ziemie cesarstwa napływać zaczęły liczne szczepy Wandalów w poszukiwaniu zajęcia na służbie cesarskiej bądź organizując łupieżcze wyprawy. Taki stan rzeczy przyczynił się do powstania nastrojów antygermańskich w Bizancjum.
Cesarz Leon I w roku 467 zdecydował się w końcu na wielką wyprawę przeciwko przywódcy Wandalów, Genzerykowi. Na czele sił zbrojnych Wschodu cesarz postawił swego szwagra Bazyliskusa. Przeciwko Genzerykowi Bizancjum wystawiło największą w dziejach późnego cesarstwa rzymskiego flotę.
Do decydującego starcia doszło u przylądka Merkuriusza (Cap Bon) w roku 468. Gdy wydawało się że słabsze siły Genzeryka zostaną pokonane, zdrada Bazyliskosa lub lekkomyślność spowodowała zupełne zniszczenie jego floty. Bazyliskos nieopatrznie zgodził się na 5-dniowy rozejm z Genzerykiem, który wykorzystał sprzyjające wiatry umożliwiające mu zniszczenie floty przeciwnika. Po tej klęsce siły rzymskie rozproszyły się a wyprawa przyniosła całkowite fiasko.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.