Beskidy Połonińskie (Połonynśki hory) - makroregion stanowiący wyższą, południową (wewnętrzną) część Beskidów Wschodnich, położony na obszarze Ukrainy i Rumunii, ograniczony rzeką Uż na północnym-zachodzie. Najwyższym szczytem jest Howerla (2061 m n.p.m.) w Czarnohorze.
W ich skład wchodzą:
  • Połonina Równa,
  • Borżawa,
  • Połonina Krasna,
  • Świdowiec (Bliźnica 1880 m n.p.m.),
  • Czarnohora (Howerla 2061 m n.p.m.),
  • Połoniny Hryniawskie.
Ta część Beskidów mają rzeźbę średniogórską, w najwyższych partiach występują formy polodowcowe; budulcem skalnym są piaskowce i łupki fliszowe.
Obszar tej części Beskidów pocięty jest głębokimi dolinami dopływów Dniestru i Cisy. Niższe części stoków pokryte są lasami, a wyższe partie stoków i wierzchowiny zajęte są przez połoniny (1200–1400 m n.p.m.). Większą część Beskidów pokrywają lasy bukowe, bukowo-świerkowe i świerkowe. W 1968 r. utworzono Rezerwat Karpacki o powierzchni 18,5 tys. ha.
Słabo zaludnione Beskidy Połonińskie przecięte są kilkoma ważnymi szlakami komunikacyjnymi, biegnącymi dolinami rzeki Uż (zachodni skraj) i Czarnej Cisy.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.