Bataliony Chłopskie (BCh) - oddziały zbrojne polskiego ruchu ludowego w latach 1940-1945. Organizacja utworzona została jako "Chłopska Straż" kryptonim konspiracyjny Chłostra a następnie wiosną 1941 przemianowana na Bataliony Chłopskie. Komendantem głównym od 8 października 1940 do końca wojny był Franciszek Kamiński. BCh obejmowały swoim zasięgiem prawie cały obszar II Rzeczpospolitej z wyjątkiem Pomorza oraz okręgu wileńskiego. Do połowy 1943 powstały następujące okręgi : W marcu 1944 BCh liczyły ok. 170 tys. żołnierzy. Głównym celem BCh była obrona ludności polskiej wsi przed terrorem okupacyjnym oraz eksploatacją gospodarczą. Do ważniejszych akcji BCh należą walki w obronie pacyfikowanej Zamojszczyzny w latach 1942-1943. W 1944 część oddziałów podporządkowała się, wbrew rozkazom, władzy PKWN, a następnie na terenach wyzwolonych zasilała oddziały MO oraz LWP. Większość pozostała jednak wierna Rządowi RP w Londynie.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.