Basileus (gr. βασιλεύς) - tytuł noszony przez władców miast-państw greckich, monarchów hellenistycznych - na język polski tłumaczony jako król. Był to także jeden z dwóch podstawowych obok autokratora tytułów cesarzy bizantyjkich i to raczej z Bizancjum tytuł ten jest powszechniej kojarzony.
Pierwszym cesarzem, który oficjalnie zastosował w tytulaturze określenie basileus był Herakliusz (610-641), który pragnął w ten sposób zaakcentować bliski związek rządzonego przezeń państwa z rodzimą, grecką tradycją, bowiem na hellenistycznym Wschodzie Imperium nawet za rządów Rzymu imperatorzy byli okreslani nieoficjalnie jako basileus.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.