Autodysocjacja to rodzaj dysocjacji elektrolitycznej, w której czysty (ciekły) związek chemiczny w postaci cząsteczkowej rozpada się na jony pod wpływem innych cząsteczek tego samego związku, pełniąc przy tym rolę zarówno kwasu jak zasady. Autodysocjacja tego typu jest możliwa, gdy cząsteczki takiego związku mają budowę polarną. Ciekłe związki polarne są stosowane jako rozpuszczalniki polarne, np. woda, amoniak, metanol czy aceton i dioksan, chociaż nie wszystkie ulegają autodysocjacji. Ich właściwości ułatwiają lub wręcz umożliwiają rozpad na jony innych związków chemicznych (np. soli, kwasów, zasad), najczęściej przez solwatację powstałych jonów (w roztworach wodnych hydratację, podczas gdy ciekłe związki niepolarne są dobrymi rozpuszczalnikami dla innych substancji niepolarnych.
Gdy autodysocjacji cieczy SolH towarzyszy przeniesienie protonu, mamy ogólnie:
\[SolH + SolH \leftrightarrow Sol^{-} + SolH_{2}^{+} \]

Dla wody:
\[H_{2}O + H_{2}O \leftrightarrow OH^{-} + H_{3}O^{+} \]
Dla siarkowodoru:
\[H_{2}S + H_{2}S \leftrightarrow HS^{-} + H_{3}S^{+} \]
Dla ciekłego amoniaku:
\[NH_{3} + NH_{3} \leftrightarrow NH_{2}^{-} + NH_{4}^{+} \]
Dla alkoholi:
\[R-OH + R-OH \leftrightarrow R-O^{-} + R-OH_{2}^{+} \]
Dla bezwodnych kwasów tlenowych:
\[R-OH + R-OH \leftrightarrow R-O^{-} + R-OH_{2}^{+} \]
np 
 \[H_{2}SO_{4} + H_{2}SO_{4} \leftrightarrow HSO_{4}^{-} + H_{3}SO_{4}^{+} \]
 \[CH_{3}COOH + CH_{3}COOH \leftrightarrow CH_{3}COO^{-} + CH_{3}COOH_{2}^{+} \]

Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.