Autonomiczny układ nerwowy (łac. systema autonomicum) - część układu nerwowego wyodrębniona ze względu na pełnione przez siebie funkcje i budowę. Składa się z:
  • zespołu ośrodków nerwowych,
  • dróg nerwowych odśrodkowych,
  • dróg nerwowych dośrodkowych.

Wyróżnia sie następujące różnice w stosunku do układu somatycznego:

  • nierównomierne rozmieszczenie ośrodków w OUN,
  • występowanie włókien nerwowych przed- i zazwojowych,
  • odmienna budowa,
  • względnie wolne przewodzeniem impulsów nerwowych - 0,5 m/s,
  • wydzielanie w synapsach eferentnych nie tylko acetylocholiny, ale również noradrenaliny,
  • efektory, którymi są: mięśnie gładkie, mięsień sercowy i gruczoły.

Omawiając budowę układu nalezy rozróżnić jego trzy elementy budowy:
  • ośrodki autonomiczne (korowe, podwzgórzowe i rdzeniowe), kierujące częścią współczulna i przywspółczulną,
  • część współczulną i przywspółczulną,
  • sploty autonomiczne narządowe.


Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.