(francuski Morzu Śródziemnym, 2500 metrów pod powierzchnią wody. Pasma światłoczułych detektorów mają za zadanie rejestrować błyski, jakie towarzyszą zderzeniom neutrin z cząstkami wody. .

(łac. ab od i errare błądzić, także aberratio - zabłąkanie się, zbłądzenie) - odchylenie, zboczenie, np. od normalnego stanu, zachowania, przyjętych norm postępowania, sposobu myślenia, czy też działania jakiegoś urządzenia. Zobacz też: aberracja chromosomowa, aberracja optyczna, aberracja światła, aberracja (psychologia). .

Pozorna zmiana położenia gwiazd na sferze niebieskiej na skutek ruchu obiegowego Ziemi wokół Słońca. Stała aberracji rocznej wynosi 20,50 sekundy łuku. Została odkryta przez Jamesa Bradleya w 1728 r. Zobacz też: aberracja dzienna.

(określana także jako aberracja astronomiczna lub aberracja gwiezdna) to zjawisko astronomiczne polegające na pozornym ruchu położenia kątowego ciał niebieskich. Zjawisko to odkrył Draconis. Przyczną tego zjawiska jest skończona wartość prędkości światła oraz ruch Ziemi w czasie, w którym światło pokonuje drogę od ciała niebieskiego do obserwatora. Jest więc sumą wektorów prędkości: światła i obserwatora.

Ablacja (ang. ablation) to usuwanie się warstw powierzchniowych atmosferę lub usuwanie się materiału powierzchniowego w komorze zapłonowej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę. Materiał wierzchni jest usuwany też podczas wejścia statku kosmicznego w atmosferę, przejściu przez warkocz komety. Przeznaczony na stracenie materiał ablacyjny jest używany do wypełnienia komory spalania albo do wykonania osłony powracającego statku.

To inaczej rzeczywista moc promieniowania gwiazdy. Wielkość ta określa, jaką jasność obserwowaną miałaby dana gwiazda, gdyby patrzeć na nią z odległości 10 parseków. Obserwując niebo z powierzchni Ziemi widzimy gwiazdy słabsze i jaśniejsze, ale nie znając odległości do nich nie da się stwierdzić, które z nich są naprawde bardzo jasne, a które znajdują się blisko i ich wielka jasność jest tylko pozorna.

Polski Tadeusza Banachiewicza. Obecnie wydawany przez Fundację Astronomii Polskiej w Warszawie. Zobacz też: podstawowe zagadnienia z zakresu astronomii. .

Spadanie rozproszonej materii na powierzchnię gwiazdy lub do czarnej dziury. .

(białość) to promieniowania odbitego do padającego. W astronomii jest to liczba wskazująca jaka część światła padającego na Planety Układu Słonecznego mają albedo od 0,06 - Merkury do 0,73 - Wenus. Albedo Ziemi wynosi 0,39. Najjaśniejszym obiektem w Układzie Słonecznym jest Enceladus księżyc Saturna, jego albedo wynosi aż 0,99. Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu geografii przegląd zagadnień z zakresu astronomii.

Dzieło Klaudiusza Ptolemeusza napisane ok. roku 140, zawierające kompendium ówczesnej wiedzy astronomicznej, matematyczny wykład astronomii geocentrycznej. Autor opierał się głównie na dziełach Hipparcha i obserwacjach astronomów babilońskich i aleksandryjskich. Dzieło zawiera m. in. traktat o trygonometrii płaskiej i sferycznej, teorie ruchów Słońca, Księżyca i planet, katalog gwiazd.

(inaczej almukantar) koło na sferze niebieskiej przechodzące przez punkty o tej samej wysokości nad horyzontem. Jest ono równoległe do horyzontu. Klub Astronomiczny Almukantarat Głównym celem klubu jest popularyzacja astronomii i pokrewnych dziedzin nauki, szczególnie wśród młodzieży. [http://almu. astronet. pl/ strona klubu].

Analemmę, przypominającą ósemkę krzywą, otrzymuje się uwieczniając położenie Słońca w tym samym miejscu na Ziemi w kolejnych dniach o tej samej godzinie. Przyczyna powstawania analemmy tkwi w połączeniu ruchu Ziemi wokół Słońca i nachylenia osi obrotu planety do płaszczyzny jej orbity. Najwyższy punkt analemmy osiągany jest latem, a najniższy zimą; puntky te odpowiadają odpowiednio przesileniu letniemu i zimowemu.

W astronomii to badanie widm spektroskopowych gwiazd, które pozwala na uzyskanie informacji o budowie chemicznej i warunkach fizycznych panujących w atmosferze gwiazdy. .

Jest to orbicie. Istnieją następujące rodzaje anomalii: anomalia mimośrodowa (ekscentryczna) anomalia prawdziwa anomalia średnia Zobacz też: rok anomalistyczny, miesiąc anomalistyczny, przegląd zagadnień z zakresu astronomii i astronautyki.

(z Ziemi, który w stosunku do określonego punktu jest położony dokładnie po drugiej stronie naszej planety, tj. na drugim końcu jej średnicy. Potocznie termin ten używany jest w szerszym znaczeniu i używany jest w stosunku do wszystkich obszarów na półkuli południowej. Zobacz też: Wyspy Antypodów, terra australis przegląd zagadnień z zakresu geografii, przegląd zagadnień z zakresu astronomii.