Anu (An = niebo) w mitologii sumeryjskiej bóg nieba. Anu należał do trójcy wielkich bogów razem z Enlilem "Panem Powietrza" i Enkim "Panem ziemi".
Był pierwszą siłą sprawczą w dziele stworzenia. Uważany był za potomka boga Urasz, a poźniej był z nim identyfikowany. Jego żoną była bogini ziemi - Urasz, w późniejszej tradycji ożeniony został z boginią Ki. Jako babiloński bóg ma za żonę boginię Antu.
W teori o trzech niebach, umieszczonych jedno nad drugim, zajmuje najwyższe. "Drogą Anu" nazywano pionowy pas horyzontu wschodniego, znajdujący się między "Drogą Enlila" a "Drogą Enkiego".
W sztuce był przedstawiany bardzo rzadko, albo nawet wcale. Jego świątynia znajdowała się w mieście Uruk.
Do dziś każdy katolicki ksiądz oddaje mu cześć mówiąc o Anu "Szz at", bądź "Szejt". Zależy od języka. Tak więc, gdy słyszymy słowo "Szatan" powinniśmy odpowiedzieć "na wieki wieków". To nic innego jak " Niech An bedzie pochwalony "
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.