Antoni Leszczewicz (ur. 30 września 1890 w Abramowszczyźnie, zm. 18 lutego 1943 w Rosicy), polski ksiądz katolicki, marianin, błogosławiony.
W 1909 wstąpił do seminarium duchownego w Petersburgu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1914. Był wikariuszem, nauczycielem religii i łaciny oraz proboszczem. W 1937 wstąpił do nowicjatu Zgromadzenia Księży Marianów w Skórcu i stamtąd wyjechał do Drui by zająć się duszpasterstwem w tamtejszej parafii. Niedługo potem wraz z późniejszym błogosławionym ks. Jerzym Kaszyrą MIC wyruszył nad Dźwinę na misje. 18 lutego 1943 spalony żywcem przez Niemców w stajni w Rosicy, wraz z grupą wiernych.
Papież Jan Paweł II beatyfikował go wraz z 107 innymi męczennikami z okresu II wojny światowej 13 czerwca 1999.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.