Antoni Gorecki (urodzony w roku 1787 w Wilnie - zmarł 18 września 1861 w Paryżu) - polski poeta i bajkopisarz.
W latach 1802-1805 kształcił się na wydziale literatury Uniwersytetu Wileńskiego. W czasie studiów poznał się i zaprzyjaźnił się z Lelewelem.
Przekradł się do Księstwa Warszawskiego i zaciągnął do polskiego wojska. W latach 1809-1812 brał udział w kampaniach napoleońskich, a w latach 1815- 1818 wiele podróżował, osiadając na Litwie. W roku 1830 uczestniczył w powstaniu listopadowym.
Publikował wiele swoich wierszy i bajek w czasopismach, także u swoich przyjaciół, Bruno Kicińskiego czy też Towarzystwa Szubrawców.
Na emigracji przyjaźnił się z Mickiewiczem, jego syn ożenił się z Marią, córką Mickiewicza. Był pod wpływem Towiańskiego, później stając się jego zaciekłym wrogiem. Na emigracji wydał 11 tomików wierszy i bajek.
Napisał m.in.: Poezje Litwina, Bajki i poezje nowe.
Ciekawostką jest, że Mickiewicz włączył przeróbkę jego bajki Diabeł i zboże do III części Dziadów.
Zmarł w Paryżu i został pochowany na cmentarzu Montmorency w Paryżu.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.