Antiochia Margiańska (wcześniej Aleksandria Margiańska) położona była nad rzeką Murgab; swoją nazwę zawdzięcza Antiochowi I Soterowi, który ją odbudował i krainie w której jest położona - Margianie. Obecnie ruiny, w których prowadzone są wykopaliska.
Pierwsza osada istniała na jej miejscu już we wczesnej epoce żelaza, a w okresie achemenidzkim nieco się rozrosła i nosiła nazwę Erk-kala, aczkolwiek nie odgrywała większej roli, jako ośrodek miejski. Aleksander Macedoński założył na jej miejscu kolonię, głównie z powodów strategicznych, i nazwał ją Aleksandrią Margiańską, ale w dalszym ciągu nie był to jakiś większy ośrodek miejski. W latach panowania Seleukosa I Nikatora została doszczętnie zniszczona przez najazdy koczowników z Azji środkowej.
Aleksandrię Margiańską odbudował dopiero Antioch I Soter, nadając jej początkowo nawzwę Seleucji, a później zostala przemianowana na Antiochię Margiańską i pod tą nazwą w okresie hellenistycznym i później, partyjskim, miasto znacznie się rozrosło i nabrało dużego znaczenia, jako grecki ośrodek urbanistyczny w rejonie Iranu i Azji środkowej.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.