Andrzej Pęczak (ur. 10 marca 1951 w Łodzi) – polski polityk, poseł na Sejm.

Wykształcenie

  • mgr inż. – Politechnika Łódzka, Wydział Inżynierii Chemicznej,
  • dr nauk ekonomicznych – Akademia Nauk Społecznych w Moskwie, Organizacja i Zarządzanie.

Początki

Jego ojciec był w czasach gomółkowskich właścicielem wytwórni wód gazowych. Andrzej, uchodzący w szkole średniej (8 LO im. A.Asnyka) za zamożnego, wyrózniał się wyjątkową aktywnością w ZMS. Był także niezłym sportowcem.
Andrzej Pęczak rozpoczął swoją karierę polityczną w Zakładach Przemysłu Bawełnianego "Maltex", gdzie został wybrany na sekretarza zakładowego oddziału ZSMP. Równolegle działał też w wojewódzkich władzach ZHP. Był m.in. sekretarzem Komisji Zarządu Oddziału Łódzkiego ZSMP, oraz zastępcą Komendanta Chorągwi Łódzkiej ZHP.
Pod koniec lat '70 rozpoczął "dorosłą" karierę w PZPR. M.in. był długoletnim (1981-1989) sekretarzem komitetu zakładowego w zakładach Radiowych "Fonica" w Łodzi. W PZPR pozostał aż do jej rozwiązania, a po jej rozwiązaniu został członkiem-założycielem SdRP.

Kariera w III RP

W wyborach "kontraktowych" do parlamentu, w 1989 r., bezskutecznie kandydował do Senatu jako kandydat niezależny, mimo że był członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR.
W I połowie lat '90 pracował w kolejnych spółkach "uwłaszczeniowych" zakładanych przez byłą nomenklaturę PZPR: m.in. Elpol S.A., OŁ Interster S.A., Profis sp. z o.o., równolegle awansując w szczeblach partyjnej kariery.
W wyborach w 1993 r. kandydował ponownie do Senatu, tym razem jako wspólny kandydat SdRP i UP, jednak ponownie bez powodzenia.
Po przejęciu władzy przez koalicję SdRP-PSL, został mianowany w 1994 wojewodą łódzkim. Jako wojewoda podjął inicjatywę powstania Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz ustanowił Medal Honorowy za Zasługi dla Województwa Łódzkiego.
W tym też czasie wziął w wieczyste użytkowanie od skarbu państwa, który reprezentował, atrakcyjną działkę w okolicach Lasu Łagiewnickiego, wycenioną znacznie poniżej wartości rynkowej. Po ujawnieniu sprawy przez Gazetę Wyborczą w 1996 r. zobowiązał się oficjalnie zwrócić spółkę skarbowi państwa, jednak do dziś tego nie uczynił.
W 1997 r. kandydował z listy SLD do Sejmu i został posłem. W 1997 r. został sekretarzem stanu w Ministerstwie Skarbu. Próbował przeforsować m.in. projekt sprzedaży w szczególnym trybie akcji skarbu państwa w fabrykach Star, Autosan i zakładach w Tczewie spółce Sobiesław Zasada Centrum, czym wywołał ostre protesty pracowników tych zakładów. Okazało się, że rodzina Pęczaka ma akcje Zasady Centrum, a on sam po odejściu z resortu wszedł do rady nadzorczej spółki Zasady w Głownie. O powiązaniach Pęczaka z Sobiesławem Zasadą wskazuje też kilka przypadków wyjątkowo taniego wycenienia gruntów i nieruchomości należących do skarbu państwa, które kupowała inna spółka Zasady – Erabud. Są to m in. grunty pod budowę hipermarketu Auchan, hotelu na rogu ulic Piotrkowskiej i Żwirki, oraz domów jednorodzinnych w podłódzkich Żabiczkach, gdzie później stanął prywatny dom Andrzeja Pęczaka.
W 1998 r. Andrzej Pęczak został wybrany na przewodniczącego Rady Wojewódzkiej SLD (tzw. barona SLD). Do funkcji tej rekomendował go osobiście Leszek Miller. Mimo, że w tym czasie Andrzej Pęczak nie sprawował formalnie żadnych funkcji w administracji samorządowej, jego pozycja "barona" dawała mu możliwość bezpośredniego decydowania o wyborze określonych osób do kluczowych funkcji w Łodzi, dzięki temu, że SLD posiadała większość w łódzkiej Radzie Miasta.
W 2001 r. został ponownie wybrany do Sejmu (z okręgu Sieradzkiego). Od 2001 aż do listopada 2004 sprawował w Sejmie funkcję przewodniczącego Komisji Kontroli Skarbowej. Wiele osób nie kryło wówczas zdziwienia, że otrzymał tak "mało znaczącą" funkcję mimo obopólnie wielokrotnie manifestowanej przyjaźni z Leszkiem Millerem.

Upadek

Po wyborach do Sejmu z 2001 r., Andrzej Pęczak pozostawał jednak wciąż wpływowym przewodniczącym Rady Wojewódzkiej SLD, mając teraz także wpływ na obsadzanie stanowisk w łódzkim Urzędzie Wojewódzkim. W 2003 r. utracił jednak to stanowisko na skutek wybuchu afery w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska, która została rozgłośniona bezpośrednio przed Wojewódzkim Zjazdem SLD w Łodzi, oraz słabym wynikiem wyborczym SLD w wyborach samorządowych w Łodzi.
W maju 2004 prokuratura łódzka postawiła Andrzejowi Pęczakowi formalny zarzut defraudacji ponad 42 milionów zł z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska. Sejmowa Komisja Etyki, po trwającej 3 miesiące analizie odrzuciła jednak we wrześniu 2004 wniosek prokuratury o uchylenie immunitetu poselskiego Andrzeja Pęczaka, na skutek czego dochodzenie prokuratorskie musiało zostać zawieszone.
W listopadzie 2004, prokuratura łódzka wystąpiła ponownie do Sejmu o uchylenie immunitetu Andrzejowi Pęczakowi, w związku ze sprawą płatnej protekcji i przyjęcia łapówki od Marka Dochnala w formie m.in. użyczenia luksusowego samochodu wartości prawie 300 tys. zł, która ta sprawa jest jednym z odprysków Afery Orlenu. Tym razem Komisja Etyki zareagowała błyskawicznie i już po kilku dniach rekomendowała Sejmowi przegłosowanie odebrania immunitetu poselskiego Andrzejowi Pęczakowi. Głosowanie w Sejmie, w sprawie odebrania immunitetu, odbyło się 19 listopada 2004. Równolegle władze krajowe SLD wykluczyły Andrzeja Pęczaka ze swoich szeregów, został on też wykluczony z klubu parlamentarnego SLD, oraz utracił funkcję przewodniczącego sejmowej Komisji Kontroli Skarbowej. Jeszcze tego samego dnia Andrzej Pęczak został aresztowany, stając się pierwszym w dziejach III RP posłem sprawującym swoją funkcję zza krat aresztu.
Stan cywilny: żonaty, dwoje dzieci.
Publikacja wraz ze zdjęciami jest udostępniona w Encyklopedii "Zgapedia" części portalu zgapa.pl. Treść objęta jest licencją GNU FDL Wolnej Dokumentacji w wersji 1.3 lub dowolnej pózniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów. Warunki użytkowania Encyklopedii znajdziesz na tej stronie.
Prezentowane filmy poczhodzą z serwisu YouTube, portal zgapa.pl nie jest ich autorem i nie ponosi odpowiedzialności za ich treści.